اثرات کلسیتریول خوراکی در مقایسه با دارونما بر ریکاوری هماتولوژیک و ایمونولوژیک بعد از پیوند سلول های بنیادی خونساز اتولوگ: یک کارآزمایی بالینی تصادفی و دوسوكور

هدف این کارآزمایی بالینی تصادفی، دوسويه كور، كنترل با دارونما، تک مركزی، بررسی اثرات کلسیتریول خوراکی در ریکاوری کوتاه مدت و بلندمدت هماتولوژیک و ایمونولوژیک بعد از پیوند سلولهای بنیادی خونساز اتولوگ خون محیطی میباشد. بیماران 16 تا 65 سال مبتلا به لنفوم هوجکین یا لنفوم غیرهوجکین یا مالتیپل میلوما کاندید پیوند سلولهای بنیادی خونساز اتولوگ خون محیطی وارد مطالعه و بیماران با سطح سرمي پایه کلسیم بالاتر از 10.5 میلی گرم در دسی لیتر، فسفر بالاتر از 4.5 میلی گرم در دسی لیتر، مشکلات کلیوی یا کبدی، حساسیت به کلسیتریول، یا عدم توانایی دریافت خوراکی کلسیتریول از مطالعه خارج خواهند شد. در مجموع، 60 بیمار به طور مساوی بین دو گروه کلسیتریول و دارونما رندوم خواهند شد. سطح سرمی ویتامین د و کلسیتریول برای هر بیمار قبل از شروع رژیم آماده سازی اندازه گیری خواهد شد. پرل خوراکی کلسیتریول 0.25 میکروگرم یا پرل دارونما 3 بار در روز بعد از رژیم آماده سازی تا روز 30+ برای هر بیمار تجویز خواهد شد. روزانه آزمایش شمارش کامل و افتراقی سلول های خونی برای اندازه گیری نوتروفیل مطلق، پلاکت، لنفوسیت مطلق، مونوسیت مطلق، و هموگلوبین انجام خواهد شد. سطح سرمی کلسیتریول در روزهای 15+ و 30+ بعد از پیوند برای هر بیمار اندازه گیری خواهد شد. بعد از یک مدین 6 ماهه، انگرفتمنت و ریکاوری طولانی مدت لوکوسیت، پلاکت، و هموگلوبین و نیز بقای بدون عود بیماری در ارتباط با مصرف کلسیتریول بررسی خواهد شد. پیامدهای اولیه مطالعه شامل زمان انگرفتمنت نوتروفیل مطلق، پلاکت، و لنفوسیت مطلق خواهد بود.

مركز تحقيقات هماتولوژی و انكولوژی و پيوند سلولهاي بنيادی بیمارستان شریعتی تهران، ایران.