کارآزمایی کنترل شده تصادفی به منظور بررسی تاثیر تمرینات تعادلی به روش وزن دهی مجدد حسی بر روی کنترل وضعیتی، تعادل و تحرک عملکردی، فعالیت های روزمره زندگی، اضطراب و استرس افراد مبتلا به سکته مغزی مزمن

هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر تمرینات تعادلی به روش وزن دهی مجدد حسی بر روی کنترل وضعیتی، تعادل و تحرک عملکردی، فعالیت های روزمره زندگی، اضطراب و استرس افراد مبتلا به سکته مغزی مزمن می باشد. در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 40 بیمار مبتلا به سکته مغزی مزمن با علت ناشناخته به صورت تصادفی در دو گروه قرار خواهند گرفت: گروه دریافت کننده تمرینات تعادلی به روش وزن دهی مجدد حسی و گروه کنترل. تصادفی سازی توسط فردی که در مطالعه نقشی ندارد و با استفاده از پاکت های مهر و موم شده ای که به ترتیب نمره گذاری شده اند، انجام خواهد شد. معیارهای اصلی ورود به مطالعه عبارتند از: داشتن تجربه اولین سکته مغزی، توانایی اجرای سخت ترین حالت تست آزمایشگاهی (ایستادن آرام به مدت 180 ثانیه در حال اعمال ویبراسیون روی تاندون های آشیل دو طرف و توجه به محرک های بینایی) و سطح عملکرد شناختی قابل قبول یعنی نمره مساوی یا بالاتر از 23 در آزمون Mini Mental State Examination ). در صورت ابتلای همزمان به بیماری های نورولوژیکی دیگر، اختلالات ارتوپدی (مانندکمر درد، آرتروز، هالوکس والگوس، صافی کف پا)، دیابت و اعتیاد، افراد از مطالعه خارج خواهند شد. گروه مداخله 24 جلسه تمرینات تعادلی به روش وزن دهی مجدد حسی (8 هفته، 3 جلسه در هفته، هر جلسه به مدت 45 تا 60 دقیقه) دریافت خواهد کرد. گروه کنترل، توانبخشی مرسوم را دریافت خواهد کرد. متغیرهای پیامد اولیه (کنترل وضعیتی، تعادل و تحرک عملکردی، فعالیت های روزمره زندگی، اضطراب و استرس) ومتغیرهای پیامد ثانویه (مشارکت، فعالیت های روزمره زندگی ابزاری، کیفیت خواب، خستگی، کیفیت زندگی، ترس از افتادن، درد، افسردگی و تعادل عملکردی) در گروه مداخله قبل و بعد از دریافت تمرینات وزن دهی مجدد حسی و 8 هفته بعد از دریافت این تمرینات و در گروه کنترل قبل و بعد از توانبخشی مرسوم و 8 هفته بعد از توانبخشی مرسوم مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی ایران