کارآزمایی بالینی بررسی تأثیر بالش ارگونومیک لاتکس بر درد و ناتوانی، دامنه حرکتی، تحمل عضلات خم کننده گردنی و پاسچر سر و گردن در بیماران مبتلا به اسپوندیلوز گردنی

هدف از انجام این مطالعه بررسی تأثیر بالش ارگونومیک لاتکس در بیماران اسپوندیلوز گردنی می باشد. آیا این بالش می تواند باعث افزایش میزان تحمل عضلات گردنی و دامنه حرکتی و نیز بهبود پاسچر سر و گردن گردد؟ پاسخ این پرسش می تواند در تجویز بالش طبی به عنوان مکمل برنامه ی درمانی مؤثر واقع گردد. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی، تک سویه کور و تک مرکزی است. معیار ورود: بیماران مبتلا به اسپوندیلوز گردنی معیارهای خروج از مطالعه: سابقه ی ضربه به گردن یا بخش فوقانی ستون فقرات سینه ای در 12 ماه گذشته یا جراحی ستون فقرات گردنی؛ تنگی کانال نخاعی؛ سابقه ی استفاده از هر یک از انواع بالش طبی گردنی؛ از آخرین باری که درمان فیزیوتراپی و یا تمرین درمانی به علت گردن درد دریافت کرده اند، کمتر از 3 ماه گذشته باشد؛ عدم استفاده از بالش توصیه شده در هریک از گروه ها و هر گونه تغییر (کاهش یا افزایش) ساپورت سر و گردن به هنگام خواب در طول مدت مطالعه حاضر؛ عدم تکمیل جلسات فیزیوتراپی (12 جلسه)؛ پوشیدن کولار حجم نمونه در این مطالعه 42 نفر است. بیماران به دو گروه مساوی تقسیم می شوند که گروه مداخله، بالش ارگونومیک لاتکس به همراه فیزیوتراپی و گروه کنترل تنها فیزیوتراپی را به مدت 4 هفته دریافت خواهند نمود. متغیرهای اصلی شامل میزان تحمل عضلات فلکسور کوتاه گردنی، زاویه کرانیوورتبرال، درد، دامنه حرکتی و میزان ناتوانی و متغیرهای ثانویه ی میزان تحمل عضلات اکستانسور گردنی و رضایت از بالش مورد نظر ارزیابی می گردند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران