تعیین تاثیر پروبیوتیک خوراکی در پیشگیری از انتروکولیت نکروزان در نوزادان نارس

هدف ازانجام این مطالعه تعيين تأثیر پروبیوتیک خوراکی در پيشگيري از انتروکولیت نکروزان در نوزادان نارس میباشد.این مطالعه یک کارآزمایی بالینی است که به صورت دوسوکور انجام می شود. ۵۰ نوزاد نارس با سن حاملگی کمتر از 36 هفته و وزن هنگام تولد 2500-1000 گرم که نیاز به مراقبت در بخش ویژه نوزادان دارند به این مطالعه وارد می شوند. نوزادان به طور تصادفی به دو گروه درمان و پلاسبو تقسیم خواهند شد. نوزادان مبتلا به انسداد دستگاه گوارش، بیماری های مادرزادی قلب، امفالوسل،گاستروشزی، آسفیکسی گرید IIوIII و نوزادان مادران معتاد از مطالعه کنار گذاشته می شوند. نوزادانی که شرایط ورود به مطالعه را دارند بر اساس جدول تصادفی اعداد در یکی از گروه های درمان یا کنترل واردمی شوند.در گروه درمان بعد از رسیدن حجم تغذیه نوزاد به ۵ میلی لیتر به ازای هر کیلو گرم وزن بدن در روز ،پروبیوتیک خوراکی با میزان یک قطره به ازای هر کیلو گرم که با محلول نرمال سالین تا حجم نیم میلی لیتررقیق می شود هر ۱۲ ساعت تجویز می گردد. درگروه کنترل معادل نیم میلی لیتراز محلول نرمال سالین هر ۱۲ساعت تجویزمی شود. دارو ومحلول پلاسبو در سرنگ هایی که از قبل تهیه وآماده شده است توسط پرستاری که از قبل آموزش دیده است برای نوزادان تجویز می گردد. تشخیص انتروکولیت نکروزان و تعيين شدت آن بصورت زیر انجام می شود: مرحله یک(شک به انتروکولیت):علائم و نشانه های آن عبارت است از آپنه، لتارژی، مدفوع خونی،دیستانسیون شکم،ناپایداری درجه حرارت، باقی مانده معده،فقدان شواهد رادیولوژیک مرحله دو(انتروکولیت ثابت شده):نشانه های مرحله یک+ ترومبوسایتوپنی ±اسیدوز متابولیک خفیف،تندرنس شکم و وجود پنوماتوزیس یا گاز در ورید پورت مرحله سه (انتروکولیت پیشرفته):علائم مرحله دو+هایپوتنشن،برادی کاردی،آپنه شدید،اسیدوز متابولیک و تنفسی،انعقاد منتشر داخل عروقی،تندرنس واضح شکمی،نوتروپنی،نوموپریتوئن. بعد از جمع اوری اطلاعات ،ابتلا به انتروکولیت نکروزان،زمان رسیدن به تغذیه کامل خوراکی و مدت زمان بستری در دو گرو مورد مقایسه قرار میگیرد.

دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد