کارازمایی بالینی ارزیابی اثر میدازولام داخل وریدی بر طول اثر بیهوشی نخایی در مقایسه با گروه کنترل

این مطالعه جهت بررسی تاثیر میدازولام وریدی بر طول مدت بیحسی و بیحرکتی در بیهوشی نخاعی طراحی شده است. این یک کارآزمایی بالینی دو سویه کور بر روی 36 بیمار کاندیدای جراحی الکتیو در قسمت تحتانی شکم و اندام تحتانی در مرکز پزشکی الزهرا (اصفهان، ایران) میباشد. مشخصات ورود شامل: سن 20 تا 60 سال، درجه 1 و 2 سلامت انجمن بیهوشی دهندگان آمریکا، بدون منع مصرف میدازولام یا سابقه مصرف بنزودیازپین قبل از عمل جراحی، و بدون سابقه سوء مصرف الکل یا دارو میباشد. بیماران به روش نمونه گیری آسان انتخاب شده و با استفاده از نرم افزار تصادفی سازی در دو گروه 18 نفره قرار میگیرند. تمام بیماران قبل از انجام بیهوشی اسپاینال به میزان 10 میلیلیتر بر کیلوگرم وزن بدن رینگر لاکتات دریافت خواهند نمود. بیهوشی نخاعی با تزریق 2 میلیلیتر لیدوکایین 5 درصد در وضعییت نشسته و از فضای بین مهره ای کمری 3 و 4 یا 4و 5 انجام خواهد شد. نمونه ها در گروه اول 5 دقیقه پس از دریافت 3 صدم میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن میدازولام وریدی 1 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن فنتانیل دریافت میکنند. در گروه دوم نمونه ها بعنوان گروه کنترل 2 میلیلیتر نرمال سالین دریافت نموده و 5 دقیقه بعد 1 میکروگرم بر کیلوگرم فنتانیل دریافت میکنند. یک متخصص بیهوشی که تداخلی در مطالعه ندارد دارو و پلاسبو را آماده مینماید و بیمار و محقق از نوع ماده تجویزی در هر گروه بی اطلاع میباشند. محقق، حداکثر سطح بیحسی، زمان تا رسیدن به حداکثر سطح بیحسی و بیحرکتی، طول مدت بیحسی و بیحرکتی، هر گونه اثرات جانبی (از قبیل هیپوتانسیون، تهوع، استفراغ) را اندازه گیری مینماید. همچنین ضربان قلب، فشار خون سیستولی و دیاستولی، درجه اشباع اکسیژن خون شریانی و درجه سدیشن، 5 دقیقه قبل از جراحی و سپس هر 5 دقیقه تا پایان عمل اندازه گیری میشود.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان