مقایسه تاثیر دگزامتازون و پرومتازین به همراه مپریدین عضلانی بر میزان تهوع و استفراغ، شدت دردو طول مدت زایمان واژینال

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر دگزامتازون و پرومتازین با مپریدین بر میزان تهوع و استفراغ ، درد و مدت زمان زایمان میباشد.این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی، دو سوکور، کنترل با دارو نما و تک مرکزی در بیمارستان ارش انجام میشود.از میان زنان 18 تا 40 ساله که برای زایمان طبیعی در بخش زایمان بیمارستان آرش بستری شده اند و وارد فاز فعال زایمان شده اند، بر اساس معیار ورود به مطالعه60 نفر وارد مطالعه می شوند .معیار ورود به مطالعه شامل: حاملگی تک قلو با پرزانتاسیون سفالیک; سن حاملگی 38 تا 42 هفته با پیش بینی زایمان طبیعی بدون عارضه می باشد. معیار خروج از مطالعه شامل:وزن کمتر از 50 کیلوگرم یا بیشتر از 100 کیلوگرم مادر;استفاده از بیحسی اپیدورال, پره اکلمپسی است.هنگامی که زنان وارد مرحله فعال لیبر می شوند (دیلاتاسیون 4-5 سانتی متر) با تخصیص تصادفی (به ترتیب شماره)به دو گروه مساوی D و P تقسیم می شوند .سپس گروه D :mg 100مپریدین در 2 سی سی نرمال سالین به صورت داخل عضلانی و mg 8 دگزامتازون به صورت داخل وریدی با تزریق آهسته دریافت می کنند. برای گروه P: 100 مپریدین و 50 میلی گرم پرومتازین ( شرکت تهران شیمی،تهران،ایران) به صورت داخل عضلانی و 2 سی سی نرمال سالین داخل وریدی تزریق می شود بلافاصله بعد از تزریق تا2 ساعت بعد از تزریق هر 30 دقیقه میزان تهوع و استفراغ و درد زایمان بررسی میشود.

دانشگاه علوم پزشکی تهران