بررسی تأثیر گوش بند بر کیفیت خواب بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه

مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر استفاده از گوش بند بر کیفیت خواب بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه کرونری با معیارهای ورود سن حداقل18سال؛ بستری در بخش در ساعات 12 ظهر تا حداکثر 6 عصر روز مطالعه؛ شرایط و برنامه بستری در بخش مراقبت ویژه قلبی به مدت حداقل 2شب؛توانایی خواندن و نوشتن و درک زبان فارسی؛ بدون نقایص بینایی،شنوایی،دمانس و یا عدم مصرف داروهای آرامبخش در 24ساعت گذشته؛ عدم استفاده از مخدرها در 12ساعت قبل از زمان مداخله؛ فقدان تجربه استفاده ازگوش بند؛ راضی به مشارکت درمطالعه؛ حداقل ماندگاری گوش بند در گوش نمونه ها به مدت حداقل 6 ساعت و معیارهای خروج بروز هرگونه تغییر در روند مراقبتی بیمار مانند انتقال از بخش در هر زمان از دوره کارآزمایی؛ خروج عمدی یا اتفاقی گوش بند؛ ماندگاری گوش بند به مدت کمتر از 6 ساعت؛ ابزار عدم تمایل به ادامه مشارکت در تحقیق انجام خواهد شد. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی متقاطع بوده که طی آن 92 بیمار بخش های مراقبت ویژه قلبی زنان ومردان در مرکزآموزشی- درمانی دکتر حشمت رشت با دارا بودن معیارهای تعیین شده انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه الف(46نفربا برنامه خوابیدن با گوش بند در شب اول بستری وبدون گوش بند درشب دوم) و ب(46 نفر برنامه خوابیدن با گوش بند در شب دوم بستری وبدون گوش بند درشب اول) در دو شب قرارداده می شوند. ابزار گردآوری داده ها را پرسشنامه ای دو قسمتی شامل پرسشنامه پژوهشگر ساخته مرتبط با اطلاعات فردی ، بیماری و جزئیات درمان و مقیاس خواب وران واشنایدر-هالپرن (VSH) تشکیل می‌دهد. نمونه ها با یک طرح متقاطع دوگروهی (آالف و ب ) گوش بند را استفاده خواهند کرد. فرضیه پژوهش آن است که استفاده از گوش بند می تواند کیفیت خواب بیماران بستری در مراقبتهای ویژه کرونری را بهبود بخشد.

مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران