مقایسه میزان اینترلوکین 1 بتا بزاقی در پریودنیت مزمن جنرالیزه متوسط تا شدید بین افراد سالم و مبتلا به دیابت تایپ 2

پریودنتیت التهاب پریودنشیم است که فراتر رفته و باعث تخریب اتصالات بافت همبندی متصل به دندان می شود.بیماری دیابت یکی از ریسک فاکتورهای ایجاد کننده پریودنتیت می باشد.تاکنون مطالعات زیادی نشان داده اند که ارتباط معناداری میان پریودنتیت با انواع بیومارکرهای بزاقی مانند MMP-8, IL-1B,CRP,TNFα,IGAوجود دارد.در مطالعه حاضر،سعی خواهد شد با مقایسه میزان اینترلوکین 1 بتا در بزاق بیماران دیابتی و پریودنتیت مزمن جنرالیزه با بیماران پریودنتیت مزمن جنرالیزه و قند خون نرمال، تاثیر بیماری دیابت بر شدت بیماری پریودنتیت مزمن جنرالیزه بررسی شود. جمعیت هدف افراد مبتلا به پریودنتیت جنرالیزه مزمن دارای بیماری دیابت و بدون دیابت هستند. مطالعه فعلی به طول شش ماه از اول مهرماه سال 93 تا آخر اسفند ماه سال 93در بخش بیماری های دهان و بخش پریو دانشکده دندان پزشکی تبریز انجام خواهد گرفت. روش نمونه گیری به صورت تصادفی ساده خواهد بود که از بین افراد مراجعه کننده به مرکز فوق به تعداد 56 نفر انتخاب خواهد شد. شرایط ورود: 1-داشتن سابقه بیماری دیابت نوع 2 و یا افرادی که در آزمایش خون در خواستی برای ایشان به صورت 2 بار متوالی قند خونشان بیشتر از mg/dl 126 خون باشد. 2-میانگین سنی 40-60 سال، لازم به توضیح است که دیابت نوع2 و یا افراد بالای 40 سال بروز می کند.3-ابتلا به پریودنتیت مزمن جنرالیزه که بیشتر از 30% دندان ها از دست دادن چسبندگی داشته باشند4-تمایل برای شرکت در مطالعه شرایط خروج:1-عدم تمایل برای شرکت در مطالعه 2-داشتن هر گونه بیماری سیستمیکی به غیر از دیابت و بیماری های ناتوان کننده که می تواند بر روی بهداشت دهان فرد موثر باشد.3-هر گونه درمانهای غیر جراحی پریودنتال که در طول 9 ماه گذشته انجام شده است،4-سیگاری ها و یا ترک سیگاری کمتر از 5 سال, ،5-حاملگی یا قصد حامله شدن در دوره 6 ماهه مطالعه.

معاونت تحقیقات و فناوری