کارازمایی بالینی مقایسه اثر تزریق و عدم تزریق بوپیواکائین داخل رحمی از طریق سرویکس در کنترل درد بعد از عمل کورتاژ رحمی تحت بیهوشی عمومی

این مطالعه یک کارازمایی بالینی دو سویه کور و تصادفی است. هدف از این مطالعه بررسي اثر تزریق داخل رحمی بوپیواکائین از طریق سرویکس بر درد بعد از عمل کورتاژ رحمی در هفتاد بیمار هجده تا پنجاه ساله ی تحت بیهوشی عمومی می باشد. بیماران با سابقه ی بیماری های قلبی و تشنج از مطالعه حذف خواهند شد. بیماران به صورت تصادفی به 2 گروه تقسیم می شوند. القا بیهوشی در دو گروه به صورت یکسان با دو میلیگرم میدازولام و پنجاه میکرو گرم فنتانیل و نیم میلیگرم پروپوفول به ازای هرکیلو وزن بدن و و تهویه با نیتروس اکساید (پنجاه درصد) با ماسک صورت انجام می شود. گروه اول پانزده سی سی از بوپیواکائین صد و بیست و پنج هزارم درصد از طریق یک سوند ادراری با سایز متناسب با دهانه خروجی سرویکس دریافت می کنند. سوند ادراری بعد از پانزده تا بیست دقیقه بعد از تزریق از حفره رحمی خارج می شود. گروه دوم بوپیواکائین دریافت نمی کنند. بیماران از اینکه داروی بوپیواکائین دریافت می کنند یا خیر اطلاعی ندارند و توسط متخصص بیهوشی که از روند کار اطلاعی ندارد ارزیابی می شوند. شدت درد بیماران پس از تزریق بوپیواکائین بر اساس سیستم دیداری آنالوگ سنجیده می شود. در صورتی که سیستم دیداری آنالوگ از سه بالاتر باشد، صد میلیگرم شیاف دیکلوفناک تجویز می شود.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز