بررسی اثر تزریق موضعی روپیواکائین بر روی تغییرات همودینامیک حین عمل جراحی در بیماران تحت کرانیوتومی در بیمارستان شهدای عشایر خرم آباد در سال 1391

این مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی است. جامعه مورد مطالعه بیمارانی هستند که در بیمارستان شهدای عشایرخرم آباد با استفاده از بیهوشی عمومی تحت کرانیوتومی قرار می گیرند. بیماران با استفاده از جدول اعدادتصادفی و بهره گیری از روش بلوک بندی طبقه ای ، به طور تصادفی وارد گروه مورد و شاهد می شوند و در عین حال از نظر سنی و جنسیت همسان سازی می شوند. بعد از مانیتورینگ بین 3-5 دقیقه قبل از اینداکشن، میدازولام وریدی با دوز 0.06mg/kg و فنتانیل وریدی با دوز 3µg/kg و نسدونال با دوز5mg/kg و آتراکوریوم با دوز 0.5mg/kg به بیمار تجویز می شود.3-4 دقیقه بعد لارنگوسکوپی کرده و لوله تراشه را فیکس می کنیم و گاز ایزوفلوران را با 1.5-1 درصد باز می کنیم. سپس فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و میانگین فشارخون شریانی وضربان قلب بیمار اندازه گیری می شود. 7-10 دقیقه بعد از فیکس شدن لوله تراشه چهار مورد مذکور را اندازه گیری می شود و در محل برش که توسط جراح با بتادین مشخص می شود به بیماران گروه مورد 10 میلی لیتر روپیواکائین 0.5% بصورت موضعی اینفیلتره می شود.بر اساس وضعیت بیمار گاز ایزوفلوران تنظیم می شود. در زمان های 30 ثانیه، 1، 3، 5 و 10 دقیقه بعد از برش، چهار مورد مذکور اندازه گیری می شود. در انتهای جراحی میزان کل داروی مخدر و شل کننده استفاده شده و درصد گاز ایزوفلوران ثبت می گردد. در بیماران گروه شاهد بجای روپیواکائین از سرم نرمال سالین در همان موضع و به همان مقدار استفاده می شود.

دانشگاه علوم پزشکی لرستان