مقایسه اثر پروبیوتیک با پلاسبو در پیشگیری از عود رشد بیش ازحد باکتری های روده کوچک در مبتلایان به سندرم روده تحریک پذیر

اهداف: مقایسه اثر پروبیوتیک با دارونما در پیشگیری از عود سندرم رشد بیش از حد باکتریهای روده کوچک در مبتلایان به سندرم روده تحریک پذیر. 172 بیمار مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر بر مبنای کرایتریای رم 3 و مبتلا به رشد بیش از حد باکتریهای روده باریک بر اساس تست تنفسی هیدروژن مثبت مراجعه کننده به درمانگاه گوارش بررسی شدند. این بیماران پس از رد بیماریهای مهم دستگاه گوارش بر اساس شرح حال و معاینه فیزیکی و تستهای آزمایشگاهی وارد مطالعه شده و در صورت حساسیت نسبت به آنتی بیوتیکها، بارداری، شیردهی، سابقه جراحی شکم، سابقه قبلی ابتلا به هیپوتیروییدیسم، بدخیمیها، نارسایی کبد و کلیه، دیابت، سابقه خانوادگی کارسینوم کولورکتال، مصرف ایمونوساپرسیوها و آنتی بیوتیک طی 2 ماه اخیر و دریافت پروبیوتیک بیش از 2 هفته طی 6 ماه اخیر از مطالعه خارج شدند. این بیماران ابتدا یک دوره 10 روزه آنتی بیوتیک دریافت کردند و پس از منفی شدن تست تنفسی هیدروژن به طور تصادفی بر اساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه پروبیوتیک و پلاسبو تقسیم شدند. به یک گروه به مدت 3 ماه پروبیوتیک موتافلور حاوی 68/43-8/74 میلی گرم گونه اشرشیاکولی نیسل 1917 ساخت شرکت آردی فارم جی ام بی اچ آلمان به میزان یک کپسول در روز و به گروه دوم دارونما ساخت دانشگاه داروسازی جندی شاپور اهواز مشابه کپسول پروبیوتیک به میزان یک کپسول در روز به مدت 3 ماه تجویز گردید. پس از 3 ماه درمان با پروبیوتیک یا دارونما عود سندرم رشد بیش از حد باکتریهای روده کوچک با تکرار تست تنفسی هیدروژن بررسی و بین دو گروه مقایسه شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی جندي شاپور اهواز