مقایسه اثر ونتیلاسیون محافظ ریه با ونتیلاسیون مرسوم حین عمل جراحی بر میزان بروز عوارض ریوی بعد از عمل جراحي در بيماران کاندید بای پس شریان کرونر

در این مطالعه بر آنیم تا اثر ونتیلاسیون محافظ ریه در اعمال جراحی بای پاس شریان کرونر طولانی مدت (بیش از 120 دقیقه)، بر میزان بروز عوارض ریوی را بعد از عمل در مقایسه با روش ونتیلاسیون قدیمی مقایسه کنیم.اين مطالعه به روش کارآزمايي باليني تصادفي شده دوسوکور در بيمارستان محب از اسفند ماه 1392 لغايت اسفند ماه 1393 انجام مي شود. معیارهای ورود شامل بیماران کاندید عمل جراحي بای پس شریان کرونر بدون اختلالات طبی مشخص که تحت بیهوشی عمومی قرار خواهند گرفت میباشد. معیارهای خروج از مطالعه عبارت از هموگلوبین پایین تر 10؛ آلبومین کمتر از 3 گرم بر دسی لیتر؛ ناپایداری پیوسته همودینامیک؛ شوک مقاوم؛ پیش بینی نیاز به تهویه مکانیکی طولانی مدت بعد از عمل؛ اکستوباسیون به روش غیر زودرس (بیش از 6 ساعت پس از پایان عمل جراحی) می باشد. بیماران بطور کاملا تصادفي با روش بلوک رندومیزاسیون بصورت بلوکهاي چهارتايي، به هريک از گروهها کد مي شوند و به دو گروه 32 نفره ونتیلاسیون مرسوم با حجم جاری 9 میلی لیتر بر کیلوگرم و فشار مثبت انتهای بازدمی صفر و ونتیلاسیون محافظ ریه با حجم جاری 6 میلی لیتر بر کیلوگرم و فشار مثبت انتهای بازدمی 10 تقسيم مي شوند. معیار عوارض ریوی بعد از عمل و هم چنین نمره اصلاح شده بالینی امتیاز عفونت ریوی در 24 اول بعد از عمل، اندازه گیری می شود. میزان اینترلوکین 6 قبل از عمل، بعد از پایان عمل جراحی و پس از 24 ساعت از عمل جراحی، اندازه گیری می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران