تاثیر مداخله آموزشی براساس تئوری حمایت اجتماعی بر ارتقا کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی

هدف اين مطالعه مداخله‌اي شاهددار تعيين تأثير مداخله آموزشي براساس تئوري حمايت اجتماعي بر ارتقاي كيفيت زندگي بيماران همودياليزي است. این مطالعه روي 100 نفر از بيماران همودياليزي بيمارستان فاطمه زهرا (س) ساری انجام می شود. ابتدا با هماهنگي مسئولان این بیمارستان ليستي از بيماران تهيه مي‌شود و سپس از دو شیفت متفاوت به طور تصادفي بیماران انتخاب و به دو گروه آزمون و كنترل تقسيم مي‌‌شوند(هر گروه 50 نفر). ابزار گرد‌آوري اطلاعات پرسشنامه های استاندارد حمايت اجتماعي شربورن و استوارت و كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني است. ابتدا پرسشنامه‌ها در هر دو گروه تكميل مي‌شود. براساس نتایج بدست آمده از تجزيه و تحليل داده ها، مداخله آموزشي طراحي مي‌شود. مداخله آموزشي شامل5 جلسه آموزشي است. مدت هر جلسه 45 دقيقه خواهد بود و با روش‌هاي سخنراني کوتاه، بحث گروهي، پرسش و پاسخ، مشاوره و استفاده از مواد آموزشي شامل كتابچه آموزشي فقط در گروه آزمون در بخش دياليز در قالب گروه‌هاي 10 نفره اجرا مي‌شود. يك ماه و سه ماه پس از مداخله دوباره پرسشنامه در دو گروه تكميل و نتايج آن تجزيه و تحليل شده و مقايسه می شود. معیار ورود گذشت حداقل سه ماه از شروع همودیالیز بیماران و معیار خروج پیوند کلیه، انتقال به مراکز دیگر و فوت است. پیامد اولیه کیفیت زندگی بیماران و پیامد ثانویه حمایت اجتماعی است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران