مقایسه تاثیر طب فشاری گوش و داروهای روتین بر تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی در بیماران مبتلا به سرطان

هدف از این مطالعه، تعیین تاثير طب فشاری گوش بر تهوع و استفراغ بیماران تحت شیمی درمانی می باشد. پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی از نوع متقاطع می باشد. جمعیت مورد مطالعه، بیماران مراجعه کننده به بیمارستان حضرت رسول اکرم و مرکز شیمی درمانی انستیتو کانسر مشتمل بر 48 بیمار زن و مرد است. معیارهای ورود به مطالعه شامل، سن 65-18، تحت اولین دوره شیمی درمانی با داروهای سیس پلاتین و آنتراسیکلین ها می باشد. بیمارانی که سابقه استفاده از طب فشاری طی سه ماه قبل داشته یا از داروهای ضد تهوع و استفراغ استفاده کرده اند و افرادی که تمایلی به ادامه شرکت در مطالعه ندارند، حذف شدند. پس از اخذ رضايت نامه کتبي نمونه گیری به شیوه تصادفی سازی بلوکی طبقه بندی شده استفاده خواهد شد. در گروه کنترل، از درمان معمول تهوع و استفراغ مثل داروهای ضد تهوع و استفراغ، اما در گروه مداخله علاوه بر داروهای ضد تهوع و استفراغ از طب فشاری گوش با استفاده از دانه گیاهی مخصوص، استفاده خواهد شد. اعمال فشار روی مناطق معینی نظیر منطقه "شن من" خواهد بود که توسط پژوهشگر انجام می شود. این دانه ها به مدت 5 روز در محل باقی می مانند و توسط پژوهشگر به بیماران آموزش داده می شود که هر نقطه را به مدت حداقل سه دقیقه و سه بار در روز (صبح، ظهر و شب) فشار دهند. جهت بررسی تهوع و استفراغ بیماران پرسشنامه مورو به صورت روزانه و به مدت پنج روز برای هر دو گروه تکمیل خواهد شد. پس از گذشت سه هفته در دوره دوم شیمی درمانی طرح متقاطع اجرا می شود. سپس مجددا پرسشنامه تکمیل خواهد شد و اطلاعات دوره اول با دوره دوم مورد مقایسه قرار خواهند گرفت.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران