بررسی مقایسه ای اثربخشی مورفین-کتامین و مورفین تزریقی درمدیریت درد حاد شکستگی اندام، درمراجعه کنندگان به اورژانس

کتامین یک مشتق فن سیکلیدین است، که اثرات ضد درد وتسکینی باحداقل اثر روی فشارخون و سرکوب تنفسی را دارد.بسیاری از محققین سعی کرده اند اثرات مثبت کتامین را با اپیوئیدها مثل مورفین همراه کنند، اما هنوز به مطالعات با حجم نمونه های بالا نیاز است. این مطالعه برای بررسی اثرات سداتیو ترکیب مورفین-کتامین در مقایسه با مورفین و بررسی عوارض جانبی و ایمنی داروها در بیماران مراجعه کننده به اورژانس با شکستگی اندام طراحی شده است. حجم نمونه در این مطالعه 192 بیمار است. فاصله اطمینان 95 درصد و p value کمتر از پنج صدم در نظر گرفته شده است. بیماران در صورت همکاری و رضایت به شرکت در مطالعه در فاصله سنی هیجده تا پنجاه سال با درد حاد شکستگی اندام خواهندبود. بیماران با مصرف طولانی اپیوئید، خانمهای باردار و شیرده، الرژی به کتامین یا مورفین، مبتلایان به اسم، نارسائی کلیه، سندرم حاد کرونری و همودینامیک ناپایدار از مطالعه خارج می شوند. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه آ( مورفین )یا ب(مورفین و کتامین )با یک شماره تصادفی تقسیم می شوند، بیمار و پزشک معالج هیچکدام اطلاعی از نوع داروی استفاده شده و شماره بیمار ندارند. قبل از شروع مطالعه درجه شدت درد ازبیمار به عنوان پایه پرسیده می شود، در مواردی که اسکور درد بیمار بزرگتر یا مساوی چهار باشد، 0.1 میلی گرم به ازای وزن مورفین وریدی تزریق می شود، و همه متغیرها مثل علائم حیاتی، عوارض جانبی داروها، اسکور درد در دقایق پنج، ده و بیست ثبت می شوند. درگروه کنترل در ادامه 0.05 میلی گرم به ازای وزن بدن مورفین و در گروه شاهد ترکیب کتامین 0.2 میلی گرم به ازای وزن بدن و مورفین 0.05 میلی گرم به ازای وزن بدن بعد از دوز اولیه تجویز می شود،علائم حیاتی، اسکور درد، عوارض جانبی داروها ثبت می شوند. ارزیابی متغیرها هر بیست دقیقه انجام، تا هنگامی که اسکور درد بیمار زیر چهار بیفتد، یا دو ساعت از تجویز دوز اولیه گذشته باشد. کلید واژه ها: مورفین، کتامین، درد حاد، شکستگی اندام، عوارض جانبی

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، معاونت پژوهشی