مقایسه اثر سه داروی نیستاتین،کلوتریمازول و موپیروسین در بهبودی درماتیت ناحیه کهنه

این مطالعه یک کار آزمایی بالینی تصادفی در بین کودکان زیر 2 سال مبتلا به درماتیت ناحیه کهنه مراجعه کننده به بیمارستان کودکان بندرعباس که واجد شرایط ورود به مطالعه باشند انجام می شود. معیارهای تشخیصی شامل ماکول، اریتماتو ، پاپول ، پلاک ، وزیکول ،له شدگی ، پوسته ریزی در سطوح داخلی ران ، سطح تحتانی شکم و نواحی داخلی باسن برای تعیین شدت درماتیت هر کدام از ضایعات ماکول ، پاپول ، پلاک ، وزیکول، له شدگی، پوسته ریزی یک نمره داده می شود و از نظر شدت به سه دسته خفیف ،نمره 1، متوسط ، نمره 2 و شدید ،نمره 3 و بیشتر 164 نفر از بیماران با حداکثر سن 2 سال مبتلا به درماتیت پوشک مراحعه کننده به درمانگاه بیماران سرپایی بیمارستان کودکان بندر عباس بر اساس جدول اعداد تصادفی بصورت راندوم به 4 گروه ( 41 نفر در هر گروه) تقسیم شده و به ترتیب یکی ازداروهای کلوتریمازول روزی دو بار ، زینک اکساید روزی چهار بار، موپیروسین روزی چهار بار و ویا نیستاتین روزی سه بار به همراه هیدروکورتیزون روزی سه بار برای یک هفته داده می شود وسپس ارزیابی توسط پزشک معالج صورت گرفته و به سه گروه بر اساس میزان بهبودی تقسیم می شوندشامل : بهبودی کامل نمره صفر ، بهبودی نسبی نمره 1 تا 2 و عدم پاسخ به درمان نمره 3 و بیشتر

ندارد