بررسی تاثیر حمایت اطلاعاتی بر اضطراب و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی سالمند مبتلا به دمانس

توانمندسازی و حمایت مراقبین خانوادگی از اهمیت خاصی برخوردار است؛ لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر حمایت اطلاعاتی بر اضطراب و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی دارای سالمند مبتلا به دمانس انجام می گیرد. در این مطالعه نیمه تجربی مداخله ای دو گروهه سه مرحله ای، 70 مراقب اصلی خانوادگی سالمند مبتلا به دمانس از طریق فراخوان در درمانگاه های مغز و اعصاب و اعصاب و روان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز وارد مطالعه می شوند. مراقبین بایستی بیشتر از 18 سال سن ، سابقه حداقل سه ماه پیاپی مراقبت از این بیماران و به موبایل و شبکه های اجتماعی دسترسی داشته باشند ؛ همچنین میانگین نمره اضطراب مراقب از پرسشنامه اسپیلبرگر بیش از 31 و نمره کیفیت زندگی از پرسشنامه کیفیت زندگی مراقبین توماس کمتر از 80 باشد. واگذاري سالمند به مراكز مراقبتي طولانی‌مدت، وجود رویداد بحرانی یا تنش‌زای شدید مانند مرگ عزیزان و طلاق برای مراقب درحین مطالعه، و شرکت مراقب در جلسات آموزشی درباره مراقبت از سالمند مبتلا به دمانس در6 ماه گذشته منجر به خروج مراقب از مطالعه می گردد. مراقبین به طور تصادفی بلوکی در دو گروه آزمون (35 نفر) و کنترل (35 نفر) قرار می گیرند. گروه آزمون، حمایت اطلاعاتی را به صورت دو بخش مجزا ازهم شامل آموزش حضوری (نحوه مراقبت از سالمند و نحوه مراقبت از خود در هفت جلسه آموزشی 90 دقیقه ای) و حمایت اطلاعاتی-مشاوره ای (به مدت 4 هفته، روزانه 3 ساعت، از طریق تماس تلفنی، پیامک، تماس ویدئویی با برنامه های پیام رسان مجازی و یا ایمیل) دریافت می کنند. در این مطالعه کورسازی صورت نگرفته است.در طول مطالعه گروه کنترل هیچ گونه حمایت اطلاعاتی دریافت نمی کنند. در این مطالعه میزان اضطراب و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی در سه مرحله قبل از مطالعه، بلافاصله پس از آخرین جلسه حمایت اطلاعاتی و سه ماه پس از آن اندازه گیری، مقایسه و ارزیابی می شوند.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز