تاثیر مشاوره گروهی بر تاب آوری در برابر سندرم پیش از قاعدگی در دختران دبیرستانی

هدف اصلی این مطالعه تأثیر مشاوره گروهی بر تاب آوری در سندروم پیش از قاعدگی دختران دبیرستانی می باشد. این مطالعه از نوع کارازمایی بالینی تصادفی شده است. 120 دختر مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی که دارای معیارهای ورود به مطالعه هستند در این مطالعه شرکت خواهند کرد. شرایط ورود شامل: دختران دبیرستانی 17-15 ساله؛ ساکن همدان؛ دارا بودن نمره سندروم پیش از قاعدگی متوسط رو به بالا( نمره 19 به بالا) ؛ عدم درمان دارویی موثر بر سندروم؛ عدم سابقه ابتلا به بیماری های جسمی و روانی و معیارهای خروج شامل: تحت درمان دارویی موثر بر سندرم. 120 دختر مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی متوسط تا شدید به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند. گروه مداخله طی 8 جلسه 60 دقیقه ای به صورت هفته ای 2 جلسه به مدت 4 هفته مورد مشاوره قرار خواهند گرفت. گروه کنترل مشاوره ای دریافت نمی کنند. یک ماه بعد از مداخله پرسشنامه ها در هر دو گروه تکمیل خواهد شد. ابزار های گردآوری داده ها شامل: پرسشنامه مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه PSST و پرسشنامه تاب آوری کانر- دیویدسون می باشد. در این مطالعه متغیرهای پیامد اولیه سندرم پیش از قاعدگی و متغیر پیامد ثانویه تاب آوری می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی همدان