مقایسه اثر پیدرولاکس با یا بدون رژیم فاقد گلوتن بر شدت علائم اوتیسم و گوارشی کودکان اوتیستیک مبتلا به اختلالات گوارشی

در این کارآزمایی بالینی تصادفی با گروه کنترل، که به منظور مقایسه اثر پیدرولاکس با یا بدون رژیم فاقد گلوتن بر شدت علائم اوتیسم و گوارشی کودکان مبتلا به اوتیسمِ دارای اختلالات گوارشی صورت گرفت، 120 کودک مبتلا به اوتیسم مستقر در مراکز اوتیسم استان‌های گیلان و مازندران مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابتلا به اختلالات طیف اوتیسم و سن 15-3 سال معیارهای ورود به مطالعه و نداشتن علائم اوتیسم و عدم تمایل جهت شرکت در پژوهش، از جمله معیارهای خروج از مطالعه بود. ابتدا طی مصاحبه بالینی، پرسشنامه‌های (GARS1)Gilliam Autism Rating جهت سنجش شدت نشانه‌های اوتیسم و (GSRS)Gastrointestinal Symptom Rating Scale، جهت غربال کودکان اوتیستیکِ مبتلا به اختلالات گوارشی، توسط والدین تکمیل شد. سپس 65 کودک غربال شده، به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. در هر دو گروه پودر پیدرولاکس با دوز 25-12 گرم در روز تا مدت زمان لازم (نداشتن علائم یبوست)، در گروه مداخله همزمان رژیم فاقد گلوتن (حدود 200 گرم غلات فاقد گلوتن) و در گروه کنترل حدود 200 گرم غلات حاوی گلوتن، به مدت 3 ماه مورد استفاده قرار گرفت. در پایان دو آزمون تکرار شد و پرسشنامه‌ها مورد بررسی قرار گرفتند.

شخصی