مقایسه اثر پروفیلاکسی ضد تهوع و استفراغ سه داروی دگزامتازون، متوکلوپرامید و گرانیسترون دراعمال جراحی ارتوپدی تحت بیهوشی عمومی

در این مطالعه 183 مرد کاندید عمل جراحی ارتوپدی در بازه سنی 65-16 سال مورد بررسی قرار گرفتند. این بیماران در کلاس ASA I, II قرار دارند. بیماران به ترتیب مراجعه یکی از اعداد 1 تا 183 را که از قبل نوشته و داخل کیسه ای ریخته شده بر می دارند. بیماران به ترتیب اعدادی که دریافت کرده اند در سه گروه 61 نفره قرار خواهند گرفت. اولین گروه 3 میلی گرم گرانیسترون، دومین گروه 8 میلی گرم دگزامتازون و سومین گروه 10 میلی گرم متوکلوپرامید قبل از بیهوشی به صورت تزریقی دریافت می کنند. حالات تهوع و استفراغ تا هشت ساعت بعد از عمل مورد بررسی قرار می گیرد. در این مطالعه بیماران و تحلیل کنندگان اطلاعات از دارویی که قبل از عمل برای بیمار به کار رفته است اطلاع ندارند. روش القای بیهوشی در تمام بیماران با 2.5 میلی گرم برای هر کیلو گرم پروپوفول، 0.6 میلی گرم برای هر کیلو گرم آتراکوریوم، 100 میکرو گرم فنتانیل و 2 میلی گرم میدازولام صورت میگیرد. بعد از انجام انتوباسیون ادامه بیهوشی با هفت لیتر در دقیقه گاز اکسیژن و گاز ایزوفلوران به میزان 1.2 MAC حفظ میشود. همه بیماران 0.1 میلی گرم برای هر کیلوگرم مورفین به عنوان ضد درد طولانی اثر دریافت نمودند. برای هیچ یک از بیماران نیتروس اکسید استفاده نمی شود.

شورای پژوهشی واحد بین الملل دانشگاه علوم پزشکی شیراز