تاثير بازتواني قلبي بر كنترل ضربان قلب و كيفيت زندگي در بيماران مبتلا به فيبريلاسيون دهليزي مزمن

اين مطالعه در قالب يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده در بيمارستان قلب تهران انجام خواهد شد. در اين مطالعه افراد مبتلا به فيبريلاسيون دهليزي مزمن ساكن تهران و دارای NYHA FC دو يا بيشتر كه جهت شركت در برنامه توانبخشي تمايل داشته و از نظر يافته هاي اكوكارديوگرافيك و past medical history ، تفاوت قابل ملاحظه اي نداشته باشند، وارد خواهند شد. افرادي كه كنتراانديكاسيون براي ورزش دارند، از مطالعه خارج خواهند شد. براي افراد كانديد شده قبل از شروع بازتواني تستهاي اساسي مانند ECG 12 ليدي ، اكو وتست ورزش انجام خواهدشد. سپس نيمي از افراد با استفاده از روش Balanced block randomization به طور تصادفي به دو گروه CR ( توانبخشي قلبي) و كنترل تقسيم مي شوند. نيم ديگر بيماران بر مبناي آناليز نتايج حاصل از پارامترهاي مختلف در اين گروه تقسيم مي شوند. در گروه CR به مدت 1 ماه مداخله توانبخشي قلبي صورت مي گيرد اما در گروه كنترل در طول مدت مطالعه بجز توصيه هاي كلي مربوط به بيماران قلبي مداخله اي انجام نخواهد گرفت. در پايان دوره بيماران مجدداً تحت ارزيابي با تستهاي فوق الذكر قرار خواهند گرفت. پروتكل توانبخشي مورد استفاده براي گروه مداخله در مركز قلب شامل 12جلسه تمرين طي مدت 4 هفته (هفته اي 3 بار) شامل 3 دوره ی20 دقيقه ای Warm-up ، بازآموزي قلبي عروقي برروي تردميل و cool –down مي باشد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران