تعیین تاثیر راه اندازی تیم پاسخ سریع پرستاری بر بقاء بیماران بستری در بخش های داخلی و اورژانس

این مطالعه به منظور بررسی تاثیر راه اندازی تیم پاسخ سریع پرستاری بر بقاء بیماران بستری در بخش اورژانس و داخلی انجام شده است. 714 بیمار که در این بخش های بیمارستان بستری می شدند به طور تصادفی به دو گروه (مطالعه: 357، کنترل: 357) تخصیص داده شدند. تیم پاسخ سریع پرستاری از یک پرستار مراقبت های ویژه و یک تکنسین بیهوشی تشکیل می شد که به صورت بیست و چهار ساعته در طی هفته حضور داشتند. همه مداخلات لازم را برای گروه کنترل توسط کارکنان بخش طبق دستورات یا پروتکل ها انجام می شد. تیم پاسخ سریع پرستاری توسط کارکنان بخش داخلی و اورژانس هر زمانی که شرایط بیماران رو به وخامت می گذاشت مانند کاهش سطح هوشیاری و میزان اشباع اکسیژن خون شریانی، تنگی نفس، برادی کاردی و غیره احضار می شد. تیم بلافاصله حاضر می شد و به کارکنان در ارزیابی بیماران کمک می کرد و به دقت مداخله می کرد; اگر کارکنان به اندازه کافی ماهر نبودند، تیم خودش همه مداخلات ضروری مانند اکسیژن تراپی، تغییر پوزیشن، گرفتن نوار قلب، گرفتن نمونه خون جهت تست های آزمایشگاهی و غیره را بر اساس دستورات پزشک یا پروتکل های بیمارستان انجام می داد. بعد از هر مداخله نتیجه شامل تثبیت شرایط بیماران، نیاز به بستری در آی سی یو، سی سی یو یا ایست قلبی- تنفسی و مرگ غیر منتظره ثبت می شد.

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی - درمانی قزوین