اثر ژل تتراسیکلین موضعی به همراه جرم گیری و تسطیح سطح ریشه بر روی HbA1c و lipid profile بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس نوع 2

اهداف: اثردرمان پریودنتال دربهبود وضعیت قندخون بیمار ثابت شده است. لذامطالعه ی حاضربرای ارزیابی اثردرمان پریودنتال مکانیکی وشیمیایی برروی کنترل دیابت بیماران طراحی شده است. طراحی: کارآزمایی بالینی وبه صورت مداخله ای. نحوه انجام : 30 بیماردیابتیک که دارای معیارهای ورود به مطالعه هستند، بطورتصادفی به دوگروه 15 نفر درگروه موردو 15 نفردرگروه شاهدتقسیم شدند. گروه مورددرمان معمول پریودنتال و آنتی بیوتیک تراپی وگروه شاهدتنها درمان معمول پریودنتال دریافت میکنند. شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان، 30بیماردیابتی باپریودنتیت مزمن که حداقل 3 ناحیه درشیارلثه باعمق پروب بیشتراز4 میلی متروکمتراز7 میلی مترانتخاب شدند. بیمارانی که آنتی بیوتیک سیستمیک در3 ماه پیش ازمطالعه مصرف کرده اند، دریافت کنندگان درمان پریودنتال در6 ماه پیش ازمطالعه، افرادسیگاری، بیماران بامشکلات حادپزشکی، بیمارانیکه کمتراز8 دندان دردهان دارند، زنان بارداروشیرده ازمطالعه خارج شدند. مداخلات: گروه مورددرمان معمول مکانیکال پریودنتال شامل جرم گیری وتسطیح سطح ریشه همراه با تجویزموضعی ژل تتراسایکلین 5% (ژل درهمان جلسه بعداز درمان جرم گیری وتسطیح سطح ریشه توسط سرنگ درناحیه قرارگرفته وتوسط پک پریودنتال بمدت 10 روزدرناحیه نگه داشته میشود) وآموزش بهداشت وگروه شاهد فقط درمان معمول مکانیکال پریودنتال همراه با آموزش بهداشت دریافت کردند. متغیر های پیامد اصلی: متغیرهای خونی مانند هموگلوبین A1c وپروفایل چربی درابتدای مطالعه و3 ماه بعداندازه گیری ونتایج دردوگروه ودوزمان مطالعه باهم مقایسه میشود.

معاونت پژوهشی دانشکده دندانپزشکی شهیدصدوقی یزد