بررسی تأثیر روش آواز آهنگین بر کاهش علائم بالینی کودکان اوتیستیک 7-10 ساله پسر فارسی زبان

1) اهداف: هدف اين پژوهش، بررسی تأثير روش گفتاردرمانی آواز آهنگين بر کيفيت گفتار کودکان اوتیستیک فارسی زبان می باشد. 2) طراحی: یک مدل ساده و کاربردی روش آواز آهنگین براساس خصوصیات نوایی زبان فارسی، با اقتباس از مدل آلبرت، هِلم و اسپارکس (1973) طراحی می‏گردد. کل آزمودنی‏ها 48 جلسه، به‏صورت سه بار درهفته طی 16 هفته، تحت گفتاردرمانی با روش آواز آهنگین، قرار می‏گیرند . پژوهش از نوع کاربردي و نيمه تجربي مي‏باشد. آزمودنی‏ها به‏‏صورت نمونه در دسترس انتخاب می‏شوند و هر یک به عنوان کنترل خودش ارزيابي می گردد. 3) نحوه انجام: پس از پژوهش آزمايشي روی يک کودک اوتیستیک ده ساله درطی يک ماه و به‏صورت موردي ، تعداد 13 آزمودنی، در مرکز اوتيسم اصفهان انتخاب می‏شوند. 4) شرکت کنندگان: 13 پسر، 7-10 ساله، تک زبانه، فارسی زبان، راست دست، با تشخیص اوتیسم توسط متخصصین روانپزشکی، بدون بیماریهای زمینه ای غیر از اوتیسم ، گذراندن حداقل یک سال دوره گفتاردرمانی قبلی، توانایی درکی کلام کودک حداقل 20 ماهه براساس آزمون رشد نیوشا. 5) روش مداخله: گفتاردرمانی با آواز آهنگین 6) متغیر های پیامد اصلی : متغیرهای کيفيت گفتار ؛ اعم ازميانگين طول پاره گفتار، تعداد فعل، سرعت گفتا‏ر توصيفي و درصد پژواک‏گويي به صورت مصاحبه مستقيم و آوانِگاري نمونه‏هاي گفتاري دوبار در پيش‏آزمون و پس‏آزمون محاسبه و ارزیابی می گردد. ضمناً رشد مهارتهاي گفتاري و زبان بياني و دریافتی آنها نيز با آزمون سنجش رشد نيوشا ارزيابي می گردد.

محقق