بررسی اثرات مصرف خوراکی فرآورده زنیان در مقایسه با دارونما بر کاهش علایم نفخ در افراد مبتلا به نفخه و قراقر

این مطالعه جهت بررسی اثرات فرآورده زنیان در کاهش علایم بیماران مبتلا به نفخ شکم طراحی شده است. طراحی مطالعه بصورت تصادفی، دوسوکور (به این معنا که بیمار و پژوهشگر دارو دهنده به بیماران از نوع داروی داده شده به بیماران مطلع نیستند)، مرحله یک کارآزمایی بالینی و مقایسه دارو با دارونما بوده و بصورت چند مرکزی در بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) و مطب اساتید گوارش انجام می شود. مطالعه در مبتلایان به نفخ شکم مراجعه کننده به این مراکز انجام خواهد شد. معيارهاي ورود به مطالعه: سن 18 تا 49 سال، وجود علایم مربوط به نفخ شکم، معاینات طبیعی شکم، نرمال بودن آزمايشات خون و مدفوع. معيارهاي خروج: بیماریهای گوارشی با اختلال ساختمانی دستگاه گوارش، شرایط کلینیکی جدی و غیرپایدار، دیابت، بیماری تیرویید، فشارخون بالای غیر قابل کنترل، اختلال روانپزشکی ماژور، کمبود لاکتاز، سلیاک، وجود علایم خطر گوارشی، سابقه جراحی گوارشی، اختلالات جویدن، کانسر، مصرف داروهای موثر بر حرکات لوله گوارش در دو هفته قبل از شروع و حین مطالعه، مصرف آنتی بیوتیک یک ماه قبل از شروع مطالعه، وابستگی به مواد، زنان باردار و شیرده. حجم نمونه 108 بیمار خواهد بود. بیماران طبق توالی تصادفی به دو گروه شاهد و کنترل تقسیم شده و تحت درمان با کپسولهای پانصد میلیگرمی زنیان به صورت سه بار در روز و هر بار پس از هر وعده غذایی به مدت یک ماه قرار خواهند گرفت. این مطالعه در سال 92 انجام می شود. شدت و فرکانس علائم شامل نفخ، آروغ زدن، صدای شکم، درد شکم، دفع گاز و بی اختیاری دفع گاز به همراه عوارض جانبی احتمالی در سه نوبت از بيماران اخذ خواهد گرديد كه شامل بدو مراجعه، چهار هفته پس از شروع درمان و چهار هفته پس از قطع دارو خواهد بود. درجه بندي علائم با مقياس ليكرت ارزيابي خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران