بررسی اثر بخشی دوز پایین سدیم والپروات درکنترل دردهای رادیکولار گردن و کمر و ارتباط آن با مشخصات فارماکوکینتیکی دارو

در این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور، از بین زنان و مردان 30-60 ساله که به کلینیک مراجعه می کنند و تشخیص درد آنها از نوع دردهای رادیکولار گردن و کمر گذاشته می شود 80 نفر انتخاب می شوند به صورت تصادفی به دو گروه 40 نفره تقسیم می گردند. یک گروه داروی سدیم والپروات به همراه سلکوکسیب و یک داروی ضد درد غیراختصاصی که در اینجا استامینوفن میباشد به عنوان rescue medication دریافت می نماید . گروه دوم دارونما و سلکوکسیب و استامینوفن دریافت خواهند کرد. قبل از شروع درمان پرسش نامه ای برای تعیین نمره درد توسط بیماران پر میشود ،سپس بیماران برای مدت ده روز تحت درمان با داروی سدیم والپروات 200 mg ایرانی یا دارونما روزانه یک عدد قرار داده می شوند. حداقل بعد از گذشت 5 نیمه عمر در زمان غلظت تراف (درست قبل از مصرف دوز بعدی) از بیماران یک نمونه خونی جهت تعیین میانگین سطح سرمی گرفته می شود و غلظت سدیم والپروات در پلاسما از طریق متد گاز کروماتوگرافی با آشکار ساز یونش شعله ای سنجیده می شود. پس از پایان دوره ده روزه یک پرسش نامه دیگر جهت تعیین نمره درد توسط بیماران پر می شود و تعداد دفعات مصرف استامینوفن در طی ده روز گذشته توسط آنان اعلام می گردد و تاثیر دارو بر نمره درد بیماران از طریق مقایسه visual analog scale قبل و بعد درمان با گروه دارونما از طریق آزمون آماری T جفت مشخص می شود.

دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد