بررسی و مقایسه اثر کورکومین ساده و کورکومین اصلاح فرمولاسیون شده بر عوامل خطر بیماری های قلبی- عروقی در افراد مبتلا به سندرم متابولیک

هدف مطالعه حاضر، بررسی و مقایسه اثر کورکومین ساده و کورکومین اصلاح فرمولاسیون شده بر عوامل خطر بیماری های قلبی- عروقی در افراد مبتلا به سندرم متابولیک می باشد. این تحقیق برروی 120 فرد 65-18 سال مبتلا به سندرم متابولیک اجرا مي گردد که فاقد هرگونه سابقه بیماری سیستمیک هستند. تعریف IDFوابسته به چاقی شکمی (داشتن دور کمر بیشتر از 94 سانتی متر در مردان و یا بیش از 80 سانتیمتر در زنان) به عنوان جزء اجباری برای تشخیص سندرم متابولیک است، به علاوه نیاز به 2 مورد از چهار مورد زیر دارد: تری گلیسرید بالا ) 150 mg/dl یا بیشتر)، HDL-c پایین (کمتر از 40 mg/dl در مردان و کمتر از50 mg/dlدر زنان)، فشار خون بالا (85/ 130 میلی متر جیوه یا بیشتر)، قند خون بالا ( 100 mg/dl یا بیشتر). افرادی که طبق گایدلاین American Heart Association نیاز به درمان دارویی دارند از مطالعه حذف می شوند. داوطلبان بطور تصادفی به سه گروه 40 نفره تقسیم می شوند و بمدت 6 هفته، با دوز 1g/day در 3 گروه، کپسول های كوركومين، كمپلكس فسفولیپیدي کورکومین و پلاسبو را مصرف خواهند نمود. همه افراد طی مداخله، رژیم غذایی یکسانی داشته و 1 نوبت ویزیت می شوند. قبل و پس از مداخله، شاخصهای آنتروپومتریک، فشارخون و اطلاعات دموگرافیک افراد ثبت می شود. سپس CBC و پروفایل لیپید تعیین می گردد. بررسی سطح سایتوکاین ها (IL-1α , IL-1β , IL-6 , TNFα) با استفاده از روش الایزا، ارزيابي خواهد شد. نتایج این مطالعه می تواند قابلیت استفاده از کورکومین برای بیماران سندرم متابولیک را برای محققان مشخص نماید.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد