بررسی تأثیر زنجبیل (Zingiber officinale L.) برکاهش تهوع و استفراغ ناشی از داکسی سایکلین در درمان تب مالت

تب مالت یک بیماری زئونوتیک مهم است که توزیع گسترده ای در سراسر دنیا بخصوص در کشورهای درحال توسعه دارد. رایج ترین خط اول درمان تب مالت، ترکیب یک تتراسیکلین(مثل تتراسیکلین 500mg، qid یا داکسی سیکلین 100mg، bid) به مدت 6 هفته همراه با یک آمینوگلیکوزید(استرپتومایسین 1g/day عضلانی برای 2 تا 3 هفته یا جنتامایسین 5mg/kg/day برای 7 تا 14 روز)است. ترکیب ریفامپین (600_900mg ) و داکسی سیکلین به عنوان مهمترین درمان جایگزین پیشنهاد می شود. رایج ترین عارضه جانبی داکسی سیکلین تهوع و استفراغ است. اخیرا مطالعاتی روی اثرات ضد تهوع زنجبیل انجام شده است. در این مطالعات کاهش قابل توجهی در تعداد دفعات استفراغ و همچنین در شدت و طول مدت تهوع با مصرف زنجبیل مشاهده شده است. با توجه به اهمیت مصرف داکسی سیکلین در درمان تب مالت و عارضه شایع تهوع واستفراغ ناشی از آن و نبودن مطالعه ای در این خصوص، اهمیت تحقیق حاضر روشن می شود. در این مطالعه که از نوع randomized, double blind, cross-over placebo trail می باشد 108 بیمار که برای درمان تب مالت داکسی سیکلین و ریفامپین دریافت می کنند در 2 گروه 54 نفره قرار می گیرند، در گروه اول به مدت 10 روز یک عدد کپسول 500mg زنجبیل دریافت کرده در حالی که گروه دوم در همین مدت پلاسبو (500mg نشاسته در بسته بندی یکسان با کپسول زنجبیل) دریافت می کنند سپس یک دوره 4 روزه بدون دارو برای هر دو گروه داریم و 10 روز بعدی، گروه اول پلاسبو و گروه دوم کپسول زنجبیل را می گیرند.

دانشگاه علوم پزشکی کرمان