بررسی اثر افزودن دکسمدتومیدین به انفیلتراسیون موضعی بوپیواکائین بر درد پس از عمل هرنیورافی مغبنی در اطفال

هدف:بررسی اثر افزودن دکسمدتومیدین به انفیلتراسیون موضعی بوپیواکائین بر درد پس از عمل هرنیورافی مغبنی در اطفال طراحي انجام مطالعه: يك كارآزمايي باليني تصادفي دو سو كور مي باشد. موارد ورود به مطالعه: کودکان 6 ماه تا 6 سال ؛ ASA I ؛ بیمارانی که جهت عمل جراحی ترمیم فتق مغبنی یکطرفه تحت عمل جراحی قرار می گیرند. موارد خروج از مطالعه: سابقه بیماری خونریزی دهنده؛ حساسیت به دکسمدتومیدین و بوپیواکائین؛ developmental delay؛ عفونت مجرای تنفسی فوقانی؛ بیماری مادرزادی قلبی؛ نارسایی کبدی و کلیه؛ بیماری نورولوژیک؛ عقب ماندگی ذهنی. مداخلات:60 کودک در دو گروه (Bupivacaine, Dexmedetomidine) BD و (Bupivacaine) BO قرار می گیرند. تعداد نمونه در هر گروه 30 نفر می باشد. در گروه (BD )1 میکروگرم بر کیلوگرم دکسمدتومیدین به اضافه 2/. میلی گرم بر کیلوگرم بوپیوکایین 5% و در گروه (BO) 5/. میلی گرم بر کیلوگرم بوپیوکایین 5% و 1 میلی لیتر نرمال سالین توسط جراح در محل برش تزریق می شود. در ریکاوری در صد اشباع اکسیژن خون شریانی ،ضربان قلب و فشارخون توسط پرستار هر 15 دقیقه مانیتور می شوند. درد بعد از عمل بیمار توسط پرستار با تجربه توسط معیار children's and infant's postoperative pain scale (CHIPPS) بلافاصله پس از ورود به ریکاوری، 1 ساعت، 3 ساعت و 4 ساعت بعد از عمل سنجیده می شود. همچنین میزان آرام بخشی توسط sedation score بلافاصله پس از ورود بیمار به ریکاوری، 1 ساعت، 2 ساعت، 3 ساعت و 4 ساعت سنجیده می شوند. برای تمام بیماران 30-20 دقیقه قبل از انتقال به اطاق عمل از میدازولام خوراکی 0.5 میلی گرم بر کیلوگرم جهت ایجاد آرامبخشی استفاده می شود. پس از ورود به اطاق عمل 6میلی گرم بر کیلوگرم از محلول 3/2-3/1 به بیماران تزریق می شود. القای بیهوشی توسط تیوپنتال سدیم 7 میلی گرم بر کیلوگرم انجام می شود و ادامه بیهوشی توسط سووفلوران 0.5-2 % و اکسیژن و نیتروس اکساید توسط ماسک می باشد. تمامی بیماران قبل عمل و در طول بیهوشی از نظر ضربان قلب، EKG و فشارخون سیستولی (SBP) و میزان اکسیژن خون شریانی (SPO2) هر 5 دقیقه تا آخر جراحی مانیتور می شوند. در صورت وجود درد CHIPPS بیشتر از 3، میزان استامینوفن 15 mg/kg وریدی داده می شود و در صورت وجود استفراغ اندانسترون تجویز می گردد. .

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز