بررسی تاثیر امیودارون در پیشگیری از بروز اریتمی در بیماران تحت عمل جراحی عروق کرونر

هدف: بررسي تاثير اميودارون در پيشگيري از بروز آريتمي در بيماران تحت عمل جراحي عروق کرونر طراحي مطالعه: کارآزمايي باليني ؛ تصادفي ؛ دو سويه کور معيارورود: بيمارانی که فرم رضايت نامه شرکت در طرح پژوهشي را تکميل کرده اند؛ کانديد عمل جراحي عروق کرونر؛ سن بالاي 18 سال. معيار خروج از مطالعه: افراد ديابتي؛ هيپويا هيپرتيروئيدي؛ Cr> 2 ؛ نارسايي کبدي (افزايش SGOT;SGPT) و بيماری های انسدادی مزمن ريوي(به جز اسم ؛ برونشيت وامفيزم) ؛ داشتن AF؛ حاملگی و EF بالاتر از 30% جزو معيارهاي خروج طرح در نظر گرفته مي شوند. مداخلات: تعداد 60 بيماران به صورت تصادفي به دو گروه مداخله که درآن 10 دقيقه قبل از برداشتن کلمپ ائورت اميودارون 3 میلیگرم بر کیلوگرم به صورت انفوزيون براي بيماران تجويز مي گردد و گروه شاهد: بیماران 10 سی سی نرمال سالين از طريق پمپ دريافت مي کنند تقسيم مي شوند. سه دقيقه قبل از برداشتن کلمپ ائورت، سرنگ محتوي (اميودارون ويا پلاسبو) تزريق مي شود ودرطي 30 دقيقه پس از آن ،آريتمي هاي قلبي مانند ضربان زودرس بطني؛ضربان زودرس دهليزي؛ PVC باي ژمينه و تري ژمينه؛ بلوک هاي شاخه اي؛ آسيستول؛VT ؛ VF.....ثبت مي شود و نيزآريتمي هاي قلبي و مداخلاتي که طبق نظرجراح ويا متخصص بيهوشي انجام مي شود پس از تعبيه چست تيوپ و بستن استرنوم از لحظه ورود به ICU تا 24ساعت بعد از آن ثبت مي شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز