بررسی مقایسه ای تاثیر و عدم تاثير کانولای بینی با فشار بالا و فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی در درمان نوزادان نارس مبتلا به سندرم زجر تنفسی

این مطالعه با هدف بررسی تاثیر کانولای بینی با فشار بالا در مقایسه با فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی دردرمان نوزادان نارس مبتلا به سندرم زجر تنفسی انجام خواهد شد.این مطالعه یک کارازمایی بالینی کور نشده است.جامعه پژوهش شامل تمام نوزادان نارس با سن داخل رحمی کمتر از 37 هفته مبتلا به سندرم زجر تنفسی، بستری در بیمارستان امام رضا شهر کرمانشاه که نیاز به تزریق سورفاکتانت به روش Insure دارند، خواهد بود که تعداد200نفر به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل قرار می گیرند. در گروه اول بعد از تزریق سورفاکتانت و Extube نمودن تحت حمایت تنفسی با نازال(CPAP) قرار میگیرند و در گروه دوم حمایت تنفسی با استفاده از جریان بالای گرم و مرطوب شده ی اکسیژن از طریق کانولای بینی(HFNC )برقرار میشود. درگروه اول، شروع درمان با 4 سی سی آب و Fio2 40% میباشد و درگروه دوم جهت تجویز اکسیژن از دستگاه بلندر و کانولای بینی با قطر داخلی2 میلیمتر استفاده میشود. سپس در هر دو گروه، طول مدت درمان با نازال یا کانولای بینی، نیاز به تهویه مکانیکی، نیاز به تجویز دز بعدی سورفاکتانت ،آسیب به تیغه بینی، وخونریزی داخل مغزی حین و پایان مطالعه باهم مقایسه میشوند. معیارهای ورود: نوزادان نارس زیر 37 هفته و بیش از 24 هفته؛ تشخیص سندرم زجر تنفسی؛ رضایت نامه ی کتبی آگاهانه والدین معیارهای خروج: آپگار دقیقه پنج کمتر از 5؛ وجود سندرم ها یا آنومالیهای مادرزادی ماژور؛ وجود بیماری مادرزادی قلبی؛ رادیوگرافی و کوریوآمنیونیت مادر

دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه،معاونت پژوهشی