بررسی مقایسه ای میزان بروز عوارض بعد از عمل جراحی در بیماران مبتلا به آترزی مری با استفاده از نخ قابل جذب و غیر قابل جذب

هدف این پژوهش بررسی مقایسه ای میزان بروز عوارض بعد از عمل جراحی در بیماران مبتلا به آترزی مری با استفاده از نخ قابل جذب و غیر قابل جذب است . این مطالعه یک کارآزمایی بالینی کور نشده می باشد. 36 نفر از بین بیماران مبتلا به آترزی مری مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا و محمد کرمانشاهی،به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده وبر اساس جدول تصادفی به دو گروه مداخله تقسیم می‌شوند که در گروه مداخله اول آناستوموز با نخ غیر قابل جذب سیلک ودر گروه مداخله دوم آناستوموز با نخ قابل جذب ویکریل انجام میشود. سپس بیماران هر دو گروه مداخله 48ساعت اول،5تا7روز پس از عمل ویک سال بعد از عمل، از نظر میزان نشت آناستوموز و به مدت یک سال بعد از عمل، ازنظر تنگی آناستوموز،میزان مرگ و میر، میانگین زمان اقامت در بیمارستان و میانگین هزینه بستری با هم مقایسه خواهند شد.معیارهای ورود: افرادی که بر اساس شواهد بالینی و تصویر برداری مبتلا به آترزی مری تشخیص داده شده و کاندید عمل جراحی هستند.معیارهای خروج: فاصله بین دو سر مری بیش از 3 سانتی متر (Long Gap) باشد که اثر مستقیم در بروز عوارض محل آناستوموز دارد.

دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه