مقایسه دو رژیم بیهوشی پوفول- لیدوکایین و تیوپنتال سدیم - لیدوکایین درکنترل بیقراری ناشی از سووفلوران در کودکان

طی یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور، هدف مقایسه تاثیر دو رژیم بیهوشی پوفول- لیدوکایین و تیوپنتال سدیم - لیدوکایین درکنترل بیقراری ناشی از سووفلوران در کودکان مبتلا به رتینوبلاستوما تحت معاینه چشمی زیر بیهوشی عمومی بود. 120 نفر از کودکان مبتلا به رتینوبلاستوم که دارای شرایط ورود به مطالعه بودند، به صورت تصادفی در چهار گروه 30 نفره قرار گرفتند(با استفاده از جدول بلوک تصادفی). گروه 1: سدیم تیوپنتال – لیدوکائین گروه 2: پوفول – لیدوکائین گروه 3: سدیم تیوپنتال – سالین گروه 4: پوفول – سالین پس از انجام مونیتورینگ، سووفلوران با حداقل غلظت آلئولی برابر با 4%، جهت اینداکشن داده شد پس از گرفتن رگ مناسب از کودکان، برای گروه های 1 و 2 سدیم تیوپنتال (5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم)و برای گروه 3 و 4 پوفول (2میلی گرم به ازای هر کیلوگرم) تزریق شد. بلافاصله پس از اتمام عمل به گروه 1و 3 لیدوکایین 1.5میلی گرم به ازای هر کیلوگرم و به گروه 2 و 4 حجم معادل آن سالین داده شد. در نهایت میزان بیقراری توسط متخصص بیهوشی بررسی گردید. بيمار و متخصص بیهوشی از نوع دارو آگاهي نداشتند و تنها تكنسين اتاق عمل از نوع داروي تجويزشده برای بیماران مطلع بود(کورسازی). متخصص بیهوشی کودکان را در 5 گروه از نظر آژیتاسیون طبقه بندی کرد: 1. خوا بیده 2. بیدار وارام 3. تحریک پذیر با گریه قابل قبول 4. با گریه غیر قابل قبول و 5. کاملا نا ارام. امتیازات از زمان ورود کودکان به ریکاوری در فواصل هر 10 دقیقه (در 30 دقیقه اول پس از ورود) ثبت شد تا در چهار گروه با یکدیگر مقایسه گردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران