اثر ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری در کاهش بروز عوارض گوارشی بیماران سندرم حاد کرونری تحت درمان با آسپرین و کلوپیدوگرل

هدف از طراحی این مطالعه بررسی اثر ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری در کاهش خونریزی گوارشی بیماران تحت درمان با آسپرین و کلوپیدوگرل است. معیار ورود به مطالعه شامل بروز سندرم حاد کرونری و دریافت رژیم درمانی آسپرین و کلوپیدوگرل و تست مثبت آنتی ژن مدفوعی هلیکوباکتر پیلوری می باشد. معیار های خروج از مطالعه شامل سابقه خونریزی گوارشی،، سابقه ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری، بارداری، سیروز کبدی، وجود هر گونه بدخیمی، وجود سابقه بیماری پپتیک اثبات شده با اندوسکوپی، نارسایی حاد یا مزمن کلیه، نارسایی غیر جبران شده قلبی و شرایط جسمی وخیم می باشد. پس از ارزیابی اولیه، صد و چهل بیمار به صورت تصادفی به دو گروه درمان و شاهد تقسیم می شوند. هر دو گروه از نظر مواردی چون سن، جنس، بیماری زمینه ای ( دیابت و فشار خون ) نوع سندرم حاد کرونری، انجام مداخله درمانی تهاجمی ( تعبیه استنت عروقی به روش بالون آنژیوگرافی) ، مصرف سیگار و مصرف کورتیکواسترویید یکسان سازی می شوند. بیماران در گروه شاهد تنها با داروی پنتوپرازول و دارو نما و بیماران گروه درمان، تحت درمان سه دارویی استاندارد ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری با رژیم آموکسی سیلین ، کلاریترومایسین و پنتوپرازول به مدت ده روز قرار می گیرند. بیماران گروه هدف پس از چهار هفته درمان ریشه کنی، به روش بررسی آنتی ژن مدفوعی مدفوع انجام می شود. مدفوعی مورد بررسی قرار می گیرند. پس از اثبات ریشه کنی بیماران به مدت سه ماه از نظر بروز خونریزی آشکار گوارشی مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت. بروز مرگ به دلیل عوارض قلبی عروقی یا به دلایل عوارض گوارشی ثبت می شود. پس از طی دوره سه ماهه بیماران دو گروه مقایسه می شوند. کاهش بروز خون ریزی گوارشی آشکار به عنوان هدف اولیه و کاهش بروز نشانه های گوارشی شامل دیس پپسی ، عود عارضه قلبی یا بروز حوادث ترومبوتیک در دوره مطالعه به عنوان اهداف ثانویه انتخاب شدند.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز-معاونت توسعه پژوهش و فناوری