مقایسه بين زنان نازای مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک مقاوم به کلومیفن که تحت درمان تلقیح مایع منی به داخل رحم قرار گرفته اند و لتروزول دريافت كرده اند، نسبت به گروه کنترل که دارو دریافت نکرده اند در جلوگیری از ترشح زودرس هورمون لوتئال

یکی از درمان هاي نازايي در افراد با تخمدان پلی کیستیک، استفاده از تلقیح درون رحمی مایع منی مي باشد. برای موفقیت این روش، القای تخمک گذاری در زمان مناسب با کلومیفن لازم است اما با توجه به اثرات محیطی منفی و وجود مقاوت به آن در برخی بیماران، یافتن داروهای جایگزین لازم است. با توجه به ویژگی های مشترک کلومیفن و لتروزول در جلوگیری از ترشح زودرس هورمون لوتئال، ما بر آنیم که اثر داروی لتروزول را در جلوگیری از ترشح زودرس هورمون لوتئال بررسی نماییم. در این مطالعه 140 بیمار 18 تا 35 ساله، غير سيگاري مبتلا به نازایی ناشی ازسندرم تخمدان پلی کیستیک مقاوم به کلومیفن، با شاخص توده بدنی طبیعی که مبتلا به بيماريهاي اندوکرین، کبدی، کلیوی، سرطان پستان و بیماری های اتوایمیون نباشند، شرکت می کنند. بيماران بصورت تصادفی به 2 گروه 70 نفره تقسیم می شوند. همه بیماران در سومین روز قاعدگی، تحت سونوگرافی و آزمایش هورمونی قرار می گیرند.سپس روزانه 75 واحد هورمون تحریک کننده فولیکولار نوترکیب از روز سوم تا زمان تزریق گونادوتروپین کوریونیک انسانی (زمانی که حد اقل 2 فولیکول به اندازه اي بزرگتر از 18 میلی متر برسد)، به بیماران تزریق می شود. گروه 2 از روز هشتم، 5 میلی گرم لتروزول روزانه تا زمان تزریق، دریافت خواهند کرد. در روز تزریق سطح استرادیول و هورمون لوتئال اندازه گرفته و سونو انجام می شود. 36 ساعت بعد از آن نیز لقاح مصنوعی صورت می گیرد و در نهايت درصد حاملگی به انجام رسیده و سقط نيز بررسي مي گردد.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز