بررسی اثر بخشی ممانتین بر عملکرد شناختی بیمارانِ تحت درمان با تشنج الکتریکی

هدف انجام این مطالعه بررسی اثربخشی ممانتین برعملکرد شناختی بیماران تحت درمان با تشنج الکتریکی است. این بررسی به کمک یک کارآزمایی بالینی دوسو بی خبر انجام می شود که با دارونما کنترل می گردد. جمعیت مورد مطالعه بیماران کاندید تشنج الکتریکی است که بین 18 تا 60 سال سن دارند و 4 تا 12 جلسه تشنج الکتریکی دریافت می کنند و فرم رضایت آگاهانه را امضا نموده اند و وابستگی یا سو مصرف الکل یا مواد(به استثنای نیکوتین یا کافئین) درطی3ماه قبل ازمراجعه نداشته اند، کنترااندیکاسیون دریافت ممانتین نداشته باشند، به صرع، دلیریوم، دمانس یا اختلالات شناختی مبتلا نباشند، در دوران شیردهی یا حاملگی نباشند و سابقه مصرف ممانتین از 3 ماه قبل از مراجعه نداشته باشند وداروهایی که با ممانتین تداخل دارند دریافت نکنند. حجم نمونه درهرگروه(مداخله وکنترل) 20 نفرمحاسبه شد. مداخله مورد مطالعه پلاسبو یا ممانتین است که زمان شروع آن ها درگروه های مداخله و کنترل 48ساعت قبل از شروع تشنج الکتریکی تا 24 ساعت بعد ازاتمام دوره تشنج الکتریکی است که با دوز 10 میلی گرم دو بار در روز استفاده می شود. پیامدهای مورد مطالعه وضعیت شناختی،حافظه کوتاه مدت،تمرکز و دقت است که توسط پرسشنامه معاینه مختصر وضعیت روانی وآزمون فراخنای ارقام (یکی از خرده آزمون های وکسلر) بررسی خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی کردستان