بررسی مقایسه ای کاربرد استخوان اتوژن غنی شده توسط عوامل رشدی پلاسما با استخوان آلوژن غنی شده توسط عوامل رشدی پلاسما در ترمیم شکافهای آلوئل

روش استاندارد درمان شکافهای آلوئل استفاده از استخوان ایلیاک فرد و گرفت در محل شکاف مِی باشد. به هر حال ممکن است با وجود بهره گیری از گرفت استخوان ایلیاک استئوانتگریشن کافی رخ ندهد. با توجه به این نقیصه سعی در بهبود نتایج با بهره گیری از بعضی عوامل همچون PRP PRGF, BMP-2, و...... شده است. همچنین گزارشاتی مبنی بر موفقیت کاربرد مواد آلوگرفت بدون کاربرد عوامل رشدی و یا با استفاده از این عوامل و اجتناب از برداشت استخوان اتوژن وجود دارد. هدف اصلی در این مطالعه مقایسه کاربرد استخوان اتوژن ایلیاک با PRGF و کاربرد DBM با PRGF در ترمیم شکافهای آلوئل یک طرفه میباشد. بیماران مورد مطالعه، بیماران شکاف لب و کام و آلوئل یک طرفه می باشند که به بیمارستان شریعتی مراجعه می کنند و با توجه به سن دندانی تحت دو گروه گرفت ثانویه و گرفت ثالثیه طبقه بندی می شوند و در هر کدام از این طبقه ها، بیماران بطور تصادفی به یکی از دو گروه 16 نفره مداخله یعنی گروه ایلیاک با PRGF و گروه DBM با PRGF اختصاص میابند. پیامد مورد اندازه گیری در CT نسبت حجم استخوان باقیمانده پس از 6 ماه بعد از عمل به حجم شکاف قبل از عمل خواهد بود.

مرکز تحقیقات دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران