بررسی تاثیر مداخله مبتنی برمدل ترانس تئورتیکال بر رفتار خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 در شهر قزوین در سال 1392

مطالعه از نوع کارآزمایی شاهددار تصادفی وهدف مطالعه تعیین تاثیر مداخله مبتنی بر مدل ترانس تئورتیکال بر رفتار خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 در شهر قزوین می باشد ، معیارهای ورود : ابتلا به دیابت ؛ سن کمتر از 60 سال؛ تمایل به شرکت در مطالعه؛ سواد خواندن و نوشتن؛ نداشتن بیماری حاد یا مزمن غیر از دیابت یا رژیم تجویز شده ای که مانع انجام فعالیت بدنی یا مصرف میوه و سبزی در آنها می شود؛ نداشتن عوارض پیشرفته ناشی از دیابت و عدم مصرف داروهای مسکن یا سایر داروها و معیارهای خروج: غیبت بیش از دو بار در جلسات مداخله؛ عدم تمایل به ادامه مشارکت و ایجاد مشکل یا ناراحتی در حین مداخله می باشد .جمعیت مورد مطالعه زنان مبتلا به دیابت نوع 2 و حجم نمونه مطالعه 96 نفر است که به طور مساوی در دو گروه مداخله و کنترل قرار می گیرند. ازدو مرکز بهداشت که در آنها برنامه غربالگری دیابت انجام می گیردبطور تصادفی یک مرکز به عنوان مرکز مداخله و دیگری به عنوان کنترل انتخاب می شوندو تعداد48 نفر در هر مرکز بطور تصادفی انتخاب می شوند .ابزار مطالعه پرسشنامه مبتنی بر مدل ترانس تئورتیکال و آزمایش خون (HBA1C) می باشد که دردو نوبت قبل و سه ماه پس از پایان مداخله پرسشنامه توزیع می شود و آزمایش خون انجام می شود. در گروه مداخله ، مداخله مبتنی بر مدل بر اساس نتایج پرسشنامه انجام می گیرد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نمی کنند . در پایان بر اساس نتایج بدست آمده تاثیر مداخله مبتنی بر مدل بررسی می شود

دانشگاه علوم پزشکی گیلان