بررسی مقایسه ای کنترل تشنج در درمان با فنوباربیتال و سدیم والپروات در کودکان مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان علی ابن ابی طالب (ع) شهرزاهدان در سال 92-1391-

هدف مطالعه: مقایسه کنترل تشنج در درمان با فنوباربیتال و سدیم والپروآت وریدی در کودکان مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان علی ابن ابی طالب (ع) شهرزاهدان در سال 92-1391- نوع مطالعه: کارآزمايی بالينی -تصادفی - جامعه مورد مطالعه:کودکان مبتلا به تشنج مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان علی ابن ابی طالب (ع) شهر زاهدان در سال-92 1391 معیارهای ورود:کودکانی که با تشنج طول کشیده بیشتر از 5 دقیقه مراجعه کردند و علی رغم دریافت یک دوز دیازپام( )تشنج آنها در مدت 5 دقیقه کنترل نشود. معیارهای خروج : شرح حال از واکنش جدی به سدیم والپروات هیستوری از خونریزی غیر قابل کنترل ترومبوسایتوپنی بیماری کبدی فعال اختلالات ریتمیک قلبی هایپوتانسیون اورتوستاتیک و سنکوپ . سابقه استفاده از داروهای ضد تشنج خوراکی یا تزریقی. وجود بيماري زمينه اي كه مانع از كاربرد والپروات در آن ها مي باشد آسم، بيماري مزمن کبدی و ... .عفونت سیستم عصبی مرکزی. در صورتی که اولین حمله تشنج کودک پس از تولد تا کنون باشد نیزاز مطالعه خارج می گردد . حمله ناشی از صرع کریپتوژنیک و سیمپتوماتیک باشد . بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند: به یک گروه فنوباربیتال با دوز mg/kg 20 داده می شود و به گروه دیگر سدیم والپروات وریدی با دوز mg/kg20 داده می شود و اگر تشنج آنها در مدت 20 دقیقه کنترل شود جزء گروه با پاسخ مثبت درهرگروه تلقی می شوند. پیامداولیه:پاسخ به درمان پیامد ثانویه:مدت زمان بهبودی

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان