بررسی تاثیر تمرین غیر فعال دامنه ی حرکتی در مرحله حاد بروز سکته مغزی بر عملکرد حرکتی بیمار

هدف این مطالعه تعیین تاثیر تمرین های غیر فعال دامنه حرکتی در مرحله حاد بر عملکرد حرکتی بیماران به دنبال بروز سکته مغزی است. در این کارآزمایی کنترل شده تصادفی، بیماران دچار سکته مغزی که بر اساس معیارهای ورود وارد مطالعه شده اند، با استفاده از پاکت های دربسته که در هر کدام از آن ها نام یک گروه قرار دارد، در یکی از دو گروه آزمون یا کنترل قرار خواهند گرفت. معیارهای ورود شامل تاييد تشخيص سکته مغزي از نوع ايسکميک، گذشت حداکثر 6 ساعت از زمان بروز علائم و نشانه هاي سکته مغزي، سطح هوشياري 14 تا 16 بر اساس معيار FOUR، نمره شدت سکته مغزي 5 تا 42 بر طبق معيار NIHSS، سن بین 18 تا 80 سال، ثبات علائم حياتي و معیارهای خروج از مطالعه شامل سابقه سکته مغزي قبلي، شکستگي و نقايص قابل توجه ارتوپدي در اندام ها، بيماري سندرم کرونري حاد، نارسايي تنفسي و قلبي، شرايط تهديد کننده زندگي، سابقه اختلال نورولوژيک، مرگ بيمار در طول مطالعه، دفعات تمرين هاي غيرفعال دامنه حرکتي کمتر از 6 نوبت، عدم تحمل فعاليت توسط بيمار، ترخيص بيمار قبل از تکميل دوره 48 ساعته مداخله، بی ثبات شدن شرايط باليني بيمار در طول 48 ساعت اول خواهند بود. در گروه آزمون، حرکات غیر فعال در دامنه حرکتی اعضای درگیر، در طی 48 ساعت اول پس از وقوع سکته مغزی توسط پژوهشگر انجام می شود. قبل از انجام مداخله، و یک ماه و سه ماه پس از خاتمه مداخله، عملکرد حرکتی بیماران دو گروه با استفاده از معیار ارزیابی قدرت عضلانی ثبت می شود و توسط آزمون های آماری مورد مقایسه قرار خواهد گرفت. فردی که اندازه گیری متغیر وابسته را انجام می دهد نسبت به مطالعه کور خواهد بود.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران