بررسی تاثیر وضعیت جمع شده تسهیل شده حین ساکشن بر درد و سازگاری با استرس نوزادان: مطالعه کنترل شده تصادفی متقاطع

هدف، بررسی تاثیر وضعیت جمع شده تسهیل شده حین ساکشن بر درد و سازگاری با استرس نوزادان نارس است. اين مطالعه از نوع کارآزمایی کنترل شده تصادفی متقاطع است. جمعيت مورد مطالعه، نوزادان تحت تهویه مکانیکی هستند. حجم نمونه، 34 نوزاد است. ترتیب انجام/عدم انجام مداخله برای هر نوزاد به صورت تصادفی تعیین می شود. نیمی از نوزادان، ساکشن بدون مداخله و سپس، ساکشن همراه با مداخله، و نیمی دیگر ساکشن همراه با مداخله و سپس ساکشن بدون مداخله دریافت می کنند. برای ثبت داده ها، از نوزادان فیلمبرداری می شود. مقادیر ضربان قلب و اشباع اکسیژن از روی مانیتور ثبت می شوند. معيارهاي اصلي ورود به مطالعه شامل سن 29 تا 37 هفته جنینی، وزن تولد 1200 گرم یا بیشتر، و داشتن لوله تراشه هستند. معيارهاي اصلي خروج از مطالعه شامل داشتن چست تیوب و دریافت مخدرها یا آرام بخش ها در طول چهار ساعت قبل از مداخله هستند. مداخله به صورت زیر است: نوزاد به پهلو قرار می گیرد، پشت نوزاد به آرامی خم می شود، پاها با زاویه بیشتر از 90 درجه جمع می شوند، شانه ها نیز تا 90 درجه جمع می شوند و دستهای محقق به روی سر نزدیک دهان یا بر روی صورت نوزاد قرار می گیرد. متغیرهای پیامد اصلی شامل درد و سازگاری با استرس هستند که به ترتیب با ابزارهای "نشانگر درد نوزاد نارس" و "مقیاس درد نوزاد" بلافاصله پس از ساکشن اندازه گیری می شوند. ملاک سازگاری با استرس، مدت زمان لازم برای رسیدن نمره "مقیاس درد نوزاد" به یک یا صفر است، که هر 10 ثانیه اندازه گیری می شود.

موسسه ای (دانشگاه علوم پزشکی تهران)