مقایسه اثرات کلینیکی پمادهای مانورونات سدیم و سالیسیلات بر کاهش فعالیت و علائم بیماری در بیماران مبتلا به استئوآرتروز

در این كارآزمايي بالینی شاهد دار تصادفي شده دو سویه کور (دو سویه کور به این معنا که هم بیماران و هم پژوهشگران از این موضوع که هر آزمودنی چه مداخله ای را دریافت مینماید، نا آگاهند) ما با استفاده از پماد مانورونات سدیم بعنوان یک داروی ضد التهابی به درمان بیماران مبتلا به استئوآرتروز پرداخته و اثربخشی این دارو را در این بیماران با یکی دیگر داروهای ضد التهاب بنام سالیسیلات مقایسه نماییم. نمونه‌هاي ما 50 بیمار مبتلا به استئوآرتروز در محدوده سنی 35 تا 75 سال می‌باشند که با توجه به معیارهای تشخیصی American College of Rheumatology در ویزیت اولیه توسط پزشک متخصص روماتولوژی در مرکز تحقیقات روماتولوژی بیمارستان دکتر شریعتی انتخاب شده و پرسشنامه مربوطه برای هریک از آنها تکمیل می‌گردد. در انتخاب این بیماران نداشتن سابقه بيماري هاي خود ايمني٬بيماريهاي عفوني٬ سرطان ها و بدخيمي ها و همچنین عدم حاملگی و یا شیردهی کنونی در نظرگرفته میشود. سپس بیماران با روش تصادفی سازی بلوک شده به دو گروه کنترل و درمان تقسیم می‌شوند. گروه درمان با پماد غیر استروئیدی بنام مانورونات سدیم که ماده موثره ان در گروه ایمنولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران تولید شده و سپس توسط شرکت تروپیکال دراگ اینداستری کیش بسته بندی میشود به صورت موضعی و به مدت 30 روز و هر روز 3 بار تحت درمان قرار میگیرند. گروه کنترل با پماد سالیسلات که توسط شرکت سبحان دارو تولید شده به صورت موضعی و به مدت 30 روز و هر روز 3 بار تحت درمان قرار میگیرند. بعد از طی شدن طول درمان، مجددا بیماران توسط متخصص روماتولوژی معاینه و پرسشنامه مربوطه تکمیل میگردد. نتایج بدست آمده با یکدیگر مقایسه و اثربخشی این دارو در درمان و یا کاهش علائم استئوآرتروز مورد بررسی قرار می‌گیرد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران