مقایسه اثر درمانی پنتوپرازول، متوکلوپرامید، واندانسترون در بهبود عوارض گوارشی ناشی از تجویز ید رادیواکتیو در بیماران مبتلا به کنسر تیرویید

اهداف: در بیماران مبتلا به کنسر تیرویید روشهای درمانی متعددی وجود دارد که یکی از این درمانها استفاده از ید رادیو اکتیو پس از جراحی توتال تیروئیدکتومی است. به دلیل شیوع بالای عوارض گوارشی ناشی از این درمان(50%) و عدم وجود درمان مناسب بر اساس مطالعات کارآزمایی بالینی، این مطالعه طراحی شده است. طراحی: مطاله از نوع کارآزمایی بالینی یک سو کور است. نحوه انجام: کلیه بیماران واجد شرایط ید درمانی بر اساس تصادفی سازی به 4 گروه تقسیم می شوند(حجم نمونه=85)، و به هر گروه یکی از داروها داده خواهد شد. شرکت کنندگان: معیار های ورود: 1- ابتلا به کنسر تمایز یافته تیرویید، 2- توتال تیروییدکتومی معیارهای خروج: 1- حاملگی، 2- شیردهی مداخلات: به هر یک از گروههای چهارگانه یکی از داروههای زیر داده خواهد شد: 1- قرص متوکلوپرامید 10 میلی گرم دو بار در روز 2- قرص پنتوپرازول 20 میلی گرم دو بار در روز 3- قرص اندانسترون 8 میلی گرم دو بار در روز 4- دارو نما(قرص نشاسته) 8 میلی گرم دو بار در روز متغیر های پیامد اصلی: پس از تجویز ید رادیو اکتیو در طول 3 روز بستری در بیمارستان بروز تهوع و شدت آن و بروز استفراغ ثبت خواهد شد، و در پایان اثر هر دارو در مقایسه با دارو نما در کنترل تهوع و استفراغ مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.

محقق