بررسی اثر بخشی، ایمنی و تحمل پذیری هپارین با وزن مولکولی کم و هپارین تفکیک نشده در بیماران مبتلا به سکته مغزی آمبولیک به علت فیبریلاسیون دهلیزی

بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی گروه مهمی از سکته مغزی را تشکیل میدهند و علت آن فرستادن آمبولی از دهلیز چپ است. برای این بیماران بهترین درمان دادن ضد انعقاد طولانی اثر (مانند وارفارین) میباشد. اما به این علت که مدتی طول میکشد تا اثر ضد انعقادی وارفارین شروع شود و به INR بالاتر از 2.5 برسد در نتیجه در طول این مدت باید از ضدانعقاد کوتاه اثر مانند هپارین تفکیک نشده وریدی ) UFH) استفاده کرد. انتخاب دیگر استفاده از هپارین با وزن مولکولی کمLMWH (مانند انوکساپارین) است.هدف این مطالعه بررسی اثربخشی، ایمنی و تحمل LMWH و UFH در بیماران مبتلا به سکته مغزی آمبولیک به علت فیبریلاسیون دهلیزی است. این مطالعه به روش تصادفی سازی بلوک شده میباشد که در80 بیماربستری۱۸ تا 75سال مبتلا به سکته ی مغزی ایسکمیک که فقط به علت فیبریلاسیون دهلیزی باشد، دربیمارستان نمازی و بیمارستان شهیدفقیهی انجام میشود که نیاز به شروع ضد انعقاد دارند و سایز ایسکمی به اندازه ایست که احتمال ایجاد خونریزی درون مغز پس از شروع ضد انعقاد کم باشد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم خواهند شد. قبل از آن CTscan یا MRI مغزی برای تأیید عدم وجود خونریزی داخل مغزی و تعیین سایز ایسکمی انجام خواهد شد. گروه اول انوکساپارین) clexaneشرکت سانوفی، پاریس( با دوز ۱ میلیگرم بر وزن بدن هر ۱۲ ساعت، دریافت خواهند کرد و همزمان وارفارین ۵ میلیگرم روزانه نیز شروع خواهد شد. گروه دوم هپارین وریدی با دوز ۱۰۰۰ واحد در ساعت دریافت خواهند کرد و پس از ایجاد سطح PTT درمانی ، وارفارین شروع خواهد شد و PTT روزانه چک میشود. هر دو گروه تا زمانی که INR به سطح مورد نظر(۲.۵) برسد، دنبال خواهند شد و مضرات داروها پس از یک ماه مجددا بررسی میشود. برای آنالیز آماری داده ها ازSPSS 15 استفاده خواهد شد و chi square نیز به کار برده میشود. پیامد اولیه این مطالعه مقایسه LMWH وIV UFH از نظر میزان مرگ و میر و نیز ایجاد سکته مغزی جدید در بیماران است. سایر پیامدهای مطالعه شامل بررسی میزان خونریزی علامت دار درون مغز، خونریزی بدون علامت درون مغز، خونریزیهای خارج از سیستم اعصاب مرکزی، سایر عوارض ناخواسته داروها و احتمال رها کردن مطالعه است.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز