بررسي اثر مصرف آکاربوز بر روي کاهش وزن در افراد غير ديابتي چاق درشهرکرمان در سال 87

اين پژوهش به روش کا رآزمائي باليني تصادفي دو سو کور انجام شده. از همه بيماران مراجعه کننده به درمانگاه فوق تخصصي غدد درون ريز و مطب که براي درمان چاقي مراجعه کردند 66 نفر از افراد چاق و غير ديابتي وارد مطالعه بوده است. معيار هاي ورود به مطالعه شامل تمايل افراد به شرکت در مطالعه، نمايه توده بدني) BMI: نمايه توده بدني از تقسيم وزن بر توان دوم قد به دست مي ايد) برابر يا بيشتر از 25 و کمتر و مساوی از35 که دچار عوارض ناشي از چاقي مثل بيماري هاي قلبي و عروقي و ديابت نشد ه اند، عدم مصرف هر گونه داروي کاهنده وزن، سن برابر يا بيشتر از 18 سال ، عدم حاملگي وشير دهي ,عدم ابتلا به بيماريهاي گوارشي مثل IBD, زخم روده, انسداد روده, بيماريهاي کبدي و بيماريهاي کليوي (بر اساس گفته بيمار, شرح حال و معاينه باليني توسط مجري و همکاران طرح)مي باشد و معيار هاي خروج از مطالعه شامل عدم تمايل به ادامه همکاري، ابتلا به بيمار يهاي کليوي –کبدي ، گوارشي در طول درمان و مصرف دارو ضد فشار خون مثل βبلوکر و تيازيدي مي باشد. اطلاعات دموگرافیک و همچنین وزن اولیه، قد، ازمایشات اولیه شامل FBS, TG, Cholesterol را برای هر بیمار ثبت شد و بیماران با روش Block Randomization به دو گروه کنترل و درمان تقسيم می شدند. به بيماران گفته شد دارو ها را در دو هفته اول روزانه يک و نیم عدد قرص و از هفته سوم روزانه سه عدد از قرص هاي 100 ميلي گرمي را بخورنند و بيمار را هر ماه يکبار ويزيت کردیم و از نظر وزن، فشار خون و عوارض دارو يي بررسي کردیم و بسته قرص مربوط به 4 هفته آينده را به وي داده شد.در پيگيري هاي ماهيانه انجام شده پيامد اصلي مطالعه که ميانگين BMI ميباشد،مدنظر بود و هر 3 ماه يکبار و در شروع مطالعه يک نمونه خون جهت BS , TG وCholesterol از بيماران گرفته شد.

دانشگاه علوم پزشکی کرمان ; شرکت دارویی اکسیر