تزریق موضعی بی حس کننده طولانی اثر در کنترل درد محل زخم بعد از عمل جراحی شکستگی کمپلکس زایگوماتیکو ماگزیلاری

زمینه و هدف: درد بعد از ترومای منجر به شکستگی های فک و صورت از عواملی است که منجر به عوارض متعددی در مرحله بعد از عمل شده و موربیدیتی را افزایش می دهد. علی رغم توانایی ها و روش های مختلف درمان که در زمینه کنترل درد در ضمن و بلافاصله بعد از جراحی وجود دارد، پایدار بودن درد بعد از جراحی در محل زخم در حال ترمیم ، اگر به درستی شناخته نشود یکی از مهم ترین مشکلات کلینیکی می باشد. یکی از این روش ها انفیلتراسیون بی حس کننده های طولانی اثر در محل زخم جراحی می باشد. فرض بر این است که این روش ضمن کاهش درد عوارض ناشی از افزایش دوز را نیز کاهش می دهد. طراحی: 60 بیمار با شکستگی کمپلکس زایگوماتیکوماگزیلاری که اندیکاسیون انجام درمان جا اندازی باز با اپروچ های داخل و خارج دهانی را دارند، بعد از اخذ رضایت نامه کتبی بصورت راندم در دو گروه وارد مطالعه شدند. گروه مداخله تحت انفیلتراسیون محل زخم جراحی با بی حس کننده موضعی طولانی اثر قرار می گیرد در حالیکه در گروه کنترل از پلاسبو استفاده می شود. نحوه انجام: در گروه مداخله قبل از اتمام جراحی و بستن زخم، محل جراحی با 10 ml بوپیواکائین 5/0% توسط جراح انفیلتره می شود و در گروه کنترل در محل عمل جراحی به جای بوپیواکائین از پلاسبو استفاده می شود. شرکت کنندگان شامل شرایط ورود اصلی: تمامی بیماران با شکستگی کمپلکس زایگوماتیکوماگزیلاری کاندید جا اندازی باز ، بین 20 تا 60 سال که اعتیاد ، تشنج و شرایط سایکوپاتیک نداشته باشند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز