پیش درمانی با تک دوز خوراکی آمانتادین برای کنترل درد حاد و مزمن بعد از عمل جراحی شکستگی فک تحتانی

زمینه و هدف: درد بعد از ترومای منجر به شکستگی های فک و صورت از عواملی است که منجر به عوارض متعددی در مرحله بعد از عمل شده و موربیدیتی را افزایش می دهد. کنترل درد برای پیشگیری از افزایش موربیدیتی از عوامل دخیل بوده و روش های متعددی به کار گرفته شده که هر کدام عوارض خود را داشته است. یکی از این روش ها پیش درمانی است که با مکانیسم های متفاوتی عمل می کند. فرض بر این است که این روش ضمن کاهش درد، عوارض ناشی از افزایش دوز را نیز کاهش می دهد. طراحی :60 بیمار با شکستگی فک تحتانی که اندیکاسیون های درمان جا اندازی باز با اپروچ داخل دهانی را دارند، بعد از اخذ رضایت نامه کتبی بصورت راندم در دو گروه وارد مطالعه شدند. گروه مداخله تحت روش پیش درمانی قرار گرفته در حالیکه در گروه کنترل پلاسبو استفاده می شود. در نهایت دو گروه از نظر شدت درد در ساعات مختلف بعد از عمل مقایسه و آنالیز می شوند. نحوه انجام: در گروه مداخله 2-1 ساعت قبل از بیهوشی یک عدد کپسول آمانتادین 100 mg با 50 ml آب به بیمار داده می شود و در گروه کنترل 2-1 ساعت قبل از بیهوشی به جای کپسول آمانتادین پلاسبو داده می شود. شرکت کنندگان شامل شرایط وروداصلی: تمامی بیماران با شکستگی فک تحتانی کاندید جا اندازی باز ، بین 60-20 سال که اعتیاد، تشنج و شرایط سایکوپاتیک نداشته باشند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز