اثربخشي معنادرماني گروهي بر ميزان اميد بيماران مبتلا به لوسمي

اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي معنادرماني به شيوه گروهي بر افزايش ميزان اميد بيماران مبتلا به سرطان خون بيمارستان گلستان شهر اهواز صورت گرفت. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه بيماران مبتلا به سرطان خون مراجعه‌كننده به بيمارستان گلستان در پاييز سال 1391 بودند که به ابزار اندازه‌گيري اين پژوهش يعني مقیاس اميد اسنايدر پاسخ دادند.از روش آلفاي كرونباخ جهت محاسبه ضرايب پايايي استفاده گرديد. نمونه آماري اين تحقيق تعدادي از اين مراجعه‌كنندگان بودند که از بين آنها 20 نفر از افرادي كه پايين‌ترين نمره را در مقیاس اميد اسنايدر كسب كردند، به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند و سپس به روش تصادفي ساده به دو گروه 10 نفري گواه و آزمايش معادل (جایگزین) شدند. طرح تحقيق از نوع شبه آزمایشی همراه با پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه و يك جلسه پيگيري بود. ابتدا ا هر دو گروه به پیش آزمون پاسخ دادند. سپس به گروه آزمايش طي 10 جلسه معنا درماني به شيوه گروهي آموزش داده شد، اما به گروه گواه، آموزش خاصي داده نشد. سپس پس‌آزمون براي هر دو گروه آزمايش و گواه اجرا گرديد. در مرحله بعد پس از يک ماه آزمون پيگيري اميداسنايدر جهت سنجش ماندگاري آموزش‌هاي داده شده اجرا گرديد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون تحليل کوواريانس استفاده شد.

دانشگاه ازاد اسلامی واحد علوم تحقیقات اراک