مقایسه اثر تزریق پلاسمای غنی از پلاکت با کورتیکواستروئید بر درد و عملکرد بیماران مبتلا به اپی کوندیلیت خارجی بازو

مقایسه اثر تزریق کورتیکواستروئید با پلاسمای غنی از پلاکت بر درد و عملکرد بیماران مبتلا به اپی کوندیلیت لترال بازو

در این مطالعه 44 بیمار مبتلا به اپیکوندیلیت لترال بازو مراجعه کننده به درمانگاه طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان شهید مدرس تهران بر مبنای اعداد تصادفی تولید شده توسط کامپیوتر به دو گروه 22 نفره تقسیم شده و تحت درمان تزریق استروئید یا پلاسمای غنی از پلاکت قرار میگیرند. این مطالعه فاز 2- 3 کارآزمایی بالینی را شامل میشود که به بررسی اثر تزریق پلاسمای غنی از پلاکت بر درمان اپی کوندیلیت لترال و مقایسه اثر آن با تزریق کورتیکواستروئید میپردازد.

در این مطالعه که در بیمارستان شهید مدرس تهران انجام میشود، بیماران مبتلا به اپی کوندیلیت خارجی بازو مراجع به بیمارستان مدرس به وسیله اعداد تصادفی تولید شده توسط کامپیوتر در دو گروه 22 نفره به صورت تصادفی تقسیم شده و تحت تزریق استیروئید یا پلاسمای غنی از پلاکت قرار میگیرند. متاسفانه به علت وجود عملیات خون گیری در گروه پلاسمای غنی از پلاکت امکان کورسازی بیماران وجود ندارد. نتیجه درمان توسط سه ابزار پایش میشود. در گروه استروئید 40 میلی گرم متیل پردنیزولون استات و در گروه پلاسمای غنی از پلاکت دو میلی لیتر از ماده بدست آمده از سانتریفیوژ خون بیمار در حداثر نقطه تندرنس به روش peppering تزریق میشود. درد بیمار توسط دو ابزار مقیاس آنالوگ بصری درد و آستانه شروع درد بر اثر فشار بررسی میشود و عملکرد بیمار توسط پرسشنامه اندیس عملکرد کلینیک مایو، تغییر یافته برای آرنج بررسی میشود. بررسی ها قبل از مداخله، 2 و 6 ماه بعد از مداخله انجام شده و نتایج با هم مقایسه میشوند. هدف از این مقایسه بررسی میزان کاهش درد و بهبود عملکرد در دو گروه ذکر شده و مقایسه آنها در مقاطع زمانی پایش بیماران میباشد. همچنین میزان بروز عوارض در هر گروه و در مقایسه با گروه دیگر بررسی میشود.

بیماران مبتلا به اپی کوندیلیت خارجی بازو تشخیص داده شده بر اساس معاینه بالینی، با حداقل نمره مقیاس آنالوگ بصری درد 5 و با طول مدت علایم بیشتر از سه ماه، وارد مطالعه می شوند. معیارهای عدم ورود شامل سن بالای 70 سال؛ بیماریهای سیستمیک؛ بیماریهایی که ممکن است با تشخیص اصلی همپوشانی داشته باشند شامل رادیکولوپاتی یا آسیب اعصاب محیطی؛ اختلالات شمارش سلول خونی؛ بیماریهای اتوایمیون، بدخیمی یا بیماریهای عفونی، مصرف اخیر داروهای مختل کننده عملکرد پلاکت یا استروئیدی؛ حاملگی و شیردهی میباشد.

در گروه PRP ابتدا 20 میلی لیتر خون از بیمار گرفته و 15 دقیقه با 1600 دور بر دقیقه به منظور جدا کردن اریتروسیت ها و سپس 7 دقیقه با 2800 دور بر دقیقه برای تغلیظ پلاکت ها سانتریفیوژ می شود. 8 دقیقه قبل از تزریق پوست محل تزریق پرپ و درپ شده، به وسیله تزریق 2 میلی لیتر لیدوکائین 1% بی حس میشود، 2 میلی لیتر از ماده پلاسمای غنی از پلاکت حاوی لوکوسیت به روش peppering در حداکثر نقطه تندرنس با سوزن 22G تزریق میشود. در گروه تزریق کورتیکواستروئید از 40 میلیگرم متیل پردنیزولون استات با حجم 1 میلی لیتر استفاده خواهد شد که آن هم پس از پرپ و درپ و 8 دقیقه پس از بی حسی موضع در نقطه حداثر تندرنس با سوزن 22G با روش peppering تزریق خواهد شد. هیچ کورتون یا داروی ضد التهاب غیر استروییدی در طی دوران پیگیری تجویز نخواهد شد. برای بهبود درد تنها از پاراستامول و یخ موضعی استفاده خواهد شد. به هر دو گروه توصیه خواهد شد که برای یک هفته با اندام تزریق شده کار سنگین انجام ندهند. باند آرنج تنیس بازان برای بیماران تهیه شده و آموزش داده خواهد شد که 2 سانتی متر زیر حداکثر نقطه تندرنس بسته شود. ورزش های درمانی توسط رزیدنت طب فیزیکی به بیماران آموزش داده خواهد شد و به صورت کتبی توضیح نحوه انجام ورزش به همراه رسم شکل به بیمار داده خواهد شد. سه روز بعد از تزریق از بیماران میخواهیم برنامه ورزشی کشش عضلات اکستانسور را شروع کنند و دو هفته بعد از تزریق ورزشهای اکسانتریک برای دوبار در روز به مدت 5 هفته آغاز خواهد شد. بعد از 4 هفته بیمار میتواند فعالیت کامل روزمره را بدون محدودیت شروع کند

نتایج مداخلات با سه روش ارزیابی میشوند. درد بیمار در هر ویزیت توسط مقیاس آنالگ بصری و آستانه شروع درد توسط ابزار الگومتر اندازه گیری میشود. عملکرد فرد توسط پرسشنامه اندیس عملکرد کلینیک مایو، تغییر یافته برای آرنج، بررسی میشود.

منابع مالی از طریق دپارتمان طب فیزیکی و توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تامین میگردد

بیماران بر اساس اعداد تصادفی ایجاد شده توسط کامپیوتر به دو گروه تزریق استیروئید و پلاسمای غنی از پلاکت تقسیم میشوند