مقایسه تاثیر انفیلتراسیون پوست سر با بوپیواکائین و تزریق وریدی مورفین در کاهش درد پس از عمل کرانیوتومی

اهداف: تعیین تاثیر داروی بوپیواکائین موضعی ومورفین وریدی بر درد پس از جراحی کرانیوتومی طراحی: مداخله ای، تصادفی، دو سویه کور، بیماران و پژوهشگران بی اطلاع بوده اند. شرایط عمده خروج: بیماری عروق کرونر قلبی که کنتراندیکاسیونی برای اپی نفرین وجود داشته باشد؛ درد به علت پاتولوزی داخل جمجمه باشد و نتوان آن را از درد پس از عمل افتراق داد؛ اعتیاد به الکل ومواد مخدر؛ بیماری فعال روانپزشکی؛ درد مزمن که بیمار بیش از 2 هفته از مخدر ها استفاده کرده باشد؛ سابقه مثبت سردرد میگرنی. ناتوانی بیمار در درک یا پاسخ دهی پرسش های معیار عددی؛ حساسیت ثابت شده یا احتمالی به داروهای بی حسی موضعی؛ نیاز احتمالی بیمار به تهویه مکانیکی بعد از جراحی؛ کرانیوتومی قبلی یا سابقه رادیوتراپی سر؛ حاملگی. گروه مداخله: گروه مداخله: بوپیواکائین موضعی %0.25 حداکثر دوز2 میلی گرم به ازاء هر کیلو گرم از وزن بیمار. گروه شاهد: گروه کنترل: مورفین با دوز 0.1 میلی گرم به ازاءهر کیلو گرم از وزن. متغیر پیامد اولیه: درد بیمار بعد از جراحی، 2 و 4 و 6 و 8 و 12 و 24 ساعت پس از پایان جراحی توسط معیار عددی درد دیداری.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد